Lachen met Jesse

We deden er natuurlijk wat lacherig over, over die zogenaamde enkelblessure van Jesse Klaver, zogenaamd opgelopen bij een potje zaalvoetbal in Laakkwartier.

Dat-ie zijn herfstvakantie met een weekje wilde verlengen. Dat-ie bang was voor een confrontatie met de bouwsector. Dat degene die het gedaan had een meter bier verdiende. Of juist niks, want niet doorgetrapt.

Maar feit is: een werknemer die zijn enkel verzwikt, kan gewoon werken, zeker als-ie geen staand beroep heeft. Desnoods wordt zo iemand opgehaald met een taxi.

Dus Jesse Klaver is, naast poseur, nu ook fraudeur.

Mevrouw Dijkgraaf zegt het zelf.

En die kan het weten.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Doodsbang

Minister Kajsa Ollongren deugt natuurlijk voor geen meter.

Toch voel ik geen enkel leedvermaak als ik lees dat ze langer in de Ziektewet zit vanwege complicaties na een bijholte-operatie.

Dat soort ellende gun je, als je een beetje fatsoen in je donder hebt, niemand.

Die vrouw heeft ook vrouw en kinderen.

En ze moet doodsbang zijn, nu ze aan bed gekluisterd is, want elk moment van de dag kan de bel gaan.

En als ze dan naar de deur strompelt en open doet, is toch elke keer weer de vraag: is het een mens?

Of is het Pia Dijkstra?

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Advertentie