Aluhoedjes

Ik heb niks met aluhoedjes.

Bij mij is de aarde rond, was 9/11 gewoon een islamitische aanslag en zijn de mensen in de Nederlandse stembureaus (oké, die waar BIJ1-mensen zitten uiteraard uitgesloten) integere onderwijzers en ambtenaren.

Maar stel nu eens dat Geenstijl niet op de verkiezingsdag via een kleine duizend stemmentellers had gecheckt hoe er in Nederland is gestemd.

En dat ik zondagavond bij de Staatsomroep pas zou horen dat een van de grootste ransapen die de politiek ooit voortbracht, de megalomane narcist Frans Timmermans, in Nederland dik en dik gewonnen had.

Ik zou subiet begrip krijgen voor aluhoedjes.

 

Een tijdje klaar

Eigenlijk werk ik altijd.

Maar ik vind mijn werk geen werk. Dus is het geen probleem.

Alleen: ik ben niet altijd alleen. En mijn naasten vinden mijn werk wel werk.

Ik heb me eind november naast mijn toch al drukke werkzaamheden in het #stemzeweg-avontuur laten slepen.

Omdat ik oprecht bezorgd ben over de toekomst van de volgende generaties die door ‘Marrakech’ en de Klimaatkolder wordt bedreigd. En oprecht boos over de behandeling van de mensen die nu in een kwetsbare positie zitten.

Na 20 maart (en 23 mei) is het een tijdje klaar met het vrijwilligerswerk.

Zeg ik nu…