Naar de kloten

Soms denk ik: ik kán voortaan ook gezellige boekjes gaan tikken, een babbeltje maken met onze toekomstige schrijfhutgasten, de beesten verzorgen, beetje varen, beetje wandelen, beetje reizen.

Dan hoef ik het nieuws niet meer te volgen.

Dan hoef ik me niet meer kapot te ergeren aan de manier waarop en het tempo waarin het land dat de vorige generatie na de oorlog opbouwde naar de kloten wordt geholpen.

Héél soms.

Maar dan zegt er weer iemand “Jij verwoordt precies wat ik denk…”

En slinger ik de laptop maar weer aan.

It’s a dirty job, but somebody’s gotta do it.

PS. En jij kunt dat werk al vanaf 1 euro per maand steunen.