Ach gossie

Ik herinner me niet Sander Schimmelpenninck ooit iets te hebben aangedaan.

Want ik trap niet naar beneden.

Toch vindt het clickbaitcommercieeltje van de Volkskrant het nodig om mij telkens weer te noemen in een lijstje van mensen die hórden rechtsextremisten met hooivorken op hem zouden afsturen (alsof gewone vorken voor zo’n Phodopus Sungorus al niet paparoependwegrenwaardig genoeg zijn).

En dan zien zijn lezers weer traantjes over zijn wangetjes bungelen omdat hij “bedreigd” wordt natuurlijk.

Ik vraag me oprecht af waarom zo’n ventje het slachtofferschap als verdienmodel hanteert, terwijl-ie ook gewoon eerlijk geld kan verdienen met reclamespotjes of huisjesmelken.

Merkwaardig menneke.

Sonjabakkeren

KokenKoken

Ik dacht altijd dat het in de Dikke Van Dale opgenomen werkwoord ‘sonjabakkeren’ stond voor: afvallen met eierkoeken.

Sinds ik de aflevering van ‘Hoge Bomen’ met Sonja Bakker in de hoofdrol zag, weet ik beter.

‘Sonjabakkeren’ is: janken over media die gewoon netjes melden dat je door je man in elkaar wordt gerost als je door je man in elkaar wordt gerost en dat je plagiaat pleegt als je plagiaat pleegt.

Ook wel: jankieboe doen.

En toch…

Toch heb ik een zwak voor Sonja Bakker.

Al was het maar omdat zij hét voorbeeld is als het om selfpublishing gaat.

Onze Thierry

Sinds ik me 24 maart aansloot bij Backme, was er weleens een dagje zonder groei.

Maar er was geen dag dat ik meer donateurs verloor dan ik er bij kreeg.

Tot vandaag.

Eén keer een naar stukje kunnen ze hebben. Twee keer… mwah. Maar dríe?!?

Het kost me dus geld, als ik de Baudetiers op hun lange tenen ga staan.

Wat denken ze?

Dat ik “Onze Thierry die in de Kamer zijt, uw naam worde geheiligd, uw Koninkrijk kome; uw wil geschiede, gelijk in de hemel als ook op de aarde” ga zeggen?

Ik stop nog liever met schrijven.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).