Goor & Hans

Het kan natuurlijk best dat uit lezersonderzoek blijkt dat de wekelijkse column van Hans Wiegel in De Telegraaf ‘veel gelezen’ en ‘hoog gewaardeerd’ wordt.

Dat móet dan meer met warme gevoelens voor de persoon (of medelijden) te maken hebben dan met de kwaliteit van het gebodene.

Er zijn immers ook vrouwen die vinden dat Gordon goed kan zingen.

Van muziek heb ik geen verstand, van columns wel. En hoe pijnlijk ik het ook vind om te zeggen: de hoofdredactie van De Telegraaf moet nu echt ingrijpen. Soms moet je mensen tegen zichzelf in bescherming nemen.

Zeker mijn oude helden.

Hans Wiegel

Jeetje.

Hans Wiegel.

Herseninfarct.

Gelukkig licht.

Ik ben opgegroeid met Hans Wiegel. Raakte verslaafd aan politiek door Hans Wiegel.

De tijd van Joop den Uyl, 18 van Agt en Hans Wiegel.

De eerste al jaren dood. De tweede een kleine drie maanden geleden getroffen door een zware beroerte. En nu dus Wiegel.

Ik zie ze voor me. Ik hoor hun stemmen.

Mijn tijd gaat te snel.

Op Wiegel heeft de tijd nooit vat gekregen.

Hij schreef zijn column voor De Telegraaf met pen, faxte ‘m naar zijn secretaresse en zij zorgde voor de rest.

Hopelijk stopt dat nog niet.