Posterboy

Begrijp ik nou goed dat GroenLinks-posterboy Jesse Klaver de eerste dag van de algemene politieke beschouwingen pleitte voor minder ‘scorebordpolitiek’ en de tweede een puntje probeerde bij te schrijven door Thierry Baudet te vragen naar een interne partijkwestie bij Forum voor Democratie?

Is dat echt gebeurd?

Ik neem aan dat Thierry Baudet dat moment aangreep om te vragen waarom een GroenLinks-wethouder in Den Haag een ontslagen voorlichter, die eerder bij de Tweede Kamerfractie van GroenLinks een stagiaire aanrandde, weer een baan gaf?

Of is Thierry Baudet, in tegenstelling tot de linkse populist Jesse Klaver, meer van de inhoud?

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Ome Lo

Ome Lo verkankerde vier jaar geleden de toekomst van duizenden tieners.

Ome Lo jatte hun portemonnee leeg. Ome Lo pestte ze zodanig dat ze hun talenten niet langer ontplooiden op school, maar een kansloos baantje als vakkenvuller in de supermarkt namen (als dat al lukte). Ome Lo zorgde dat ze levenslang in financiële problemen kwamen.

Ome Lo deed dat samen met zijn broer, ome Diederik. En hij kreeg steun van ome Alexander. En van ome Bram.

Vier jaar later belooft ome Lo tieners voortaan weer een gevulde portemonnee.

En nu is ome Lo héél trots op ome Lo.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Pim Fortuynlaan

De fractievoorzitter van GroenLinks in de Haagse gemeenteraad vindt het nergens voor nodig dat een straat in Den Haag naar Pim Fortuyn wordt genoemd.

Zelf woon ik in een gehucht met maar één straat met de weinig prozaïsche naam ‘Straatweg’, maar als ik de reactie van zo’n treurwilg hoor, ben ik bijna geneigd om het gemeentebestuur van De Fryske Marren te vragen om snel een twééde straat aan te leggen in Eesterga.

En dan zijn er qua naam wat mij betreft twee mogelijkheden: de Pim Fortuynlaan of de Groen Linksweg.

Ik denk dat ik voor optie 2 zou kiezen.

 

De Partij

Zijn oude baas in Amsterdam noemde hem opeens ‘de wethouder’.

Zijn hoogste baas in Den Haag zweeg hem zelfs compleet dood.

Binnen 24 uur was GroenLinks-wethouder Jorrit Nuijens van een talentvolle subtopper binnen De Partij een kansloze wachtgeldloser geworden.

Van wie wij nooit meer iets zullen vernemen.

Áls ze bij GroenLinks achter hun partijgenoten staan, dan staan ze er ook écht achter. Zie de aanrander. Zie de kindermisbruikverzwijger. Zie de massamoordenaar-apologeet. Zie Volkert*.

Maar zodra ze je laten vallen, is er geen genade meer.

Dan ga je op de trein naar Siberië.

Soms met een mes in je rug.

* Geintje.

 

Beroerd van

‘Oud-premier Dries van Agt getroffen door een zware hersenbloeding’, meldt de krant.

Als ik dan Twitter aanslinger, doe ik dat dan toch in de stille hoop dat niemand hem erger toewenst.

Vergeefs natuurlijk.

Waarom nou?

Waarom hebben mensen niet het elementaire fatsoen om iemand in zo’n situatie éven met rust te laten?

Even te vergeten dat de voormalige CDA-voorman geradicaliseerd is tot een GroenLinks stemmende Palestijnen-paladijn en gewoon te denken: lullig voor die man en zijn familie.

Dat mensen hem het slechtste toewensen, soit.

Maar je kunt toch ook gewoon even je bek houden of niet op ‘send’ drukken?