#MeToo

MobileMobile

We hebben een ‘man van’.

We hebben een zanger.

We hebben een knuffelmarokkaan.

We hebben een voormalige documentairemaker.

We hebben een misdaadverslaggever.

We hebben een hoofdredacteur (oh nee, diens baas kijkt nog weg).

We hebben een directeur van een beursgenoteerde onderneming.

We hebben een Kamerlid (al lijkt die vooralsnog het slachtoffer van patiënten, boze ex’en en een voor haar handel vrezende partijleider).

Allemaal mannen.

Logisch, want mannen hebben vaker de macht en meestal de kracht.

Maar hoe nu verder?

Komt er nog een minister?

Iemand uit de koninklijke familie?

Of wordt binnenkort de naam van de eerste vrouwelijke dader van naam onthuld?

Treurig

PvdA-Kamerlid (en oud-vakbondsman) Gijs van Dijk heeft een wet ingediend die werknemers het recht geeft om onbereikbaar te zijn voor hun werkgever.

Althans: zo framen de PvdA-vriendelijke media het initiatiefwetje van Van Dijk.

De waarheid is dat het gaat om een “Wet over het aangaan van een gesprek tussen werkgever en werknemers over bereikbaarheid buiten werktijd”.

Ofwel: in de wet wordt slechts vastgelegd dat werkgevers en werknemers moeten práten over de bereikbaarheid van werknemers. Tot áfspraken hoeft dat gesprek niet te leiden, als werkgevers maar een gespreksverslag kunnen tonen.

Daar is in goed Nederlands een uitdrukking voor: wassen neus.

Disclaimer: De dagelijkse ‘99 woorden’ kun je gratis lezen. Wil je doneren, dan kan dat via Ahmed of via mevrouw Dijkgraaf.