Fraudeur

Isabelle Diks is een fraudeur.

Het GroenLinks-Kamerlid woonde met man en hond in Den Haag, maar omdat ze ook nog een huis in Leeuwarden had, schreef ze zich niet in en pakte sinds maart 2016 24.000 euro netto per jaar aan ‘verblijfsvergoeding’, terwijl ze recht had op 8700 euro per jaar.

Fractievoorzitter Jesse Klaver was slim: hij heeft de kwestie-Diks voorgelegd aan de onlangs benoemde ‘integriteitsadviseur’ van de Tweede Kamer.

Daar kunnen twee dingen uitkomen.

Óf Diks is de Sjaak.

Óf ze hebben de verkeerde ‘integriteitsadviseur’ aangesteld.

Maar het blijft politiek Den Haag.

Dus vooralsnog houd ik beide opties open.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Wat een week

De kneus die “Allahu Akbar” schreeuwde tijdens de twee minuten stilte bij de Dodenherdenking, krijgt vanwege een administratieve fout 27,50 euro ‘schadevergoeding’ van de Staat.

De Arriva-buschauffeur die een tot moslima bekeerde kuttekop in nikaab uit Nijmegen volgens de wet de toegang tot zijn bus wilde ontzeggen, krijgt geen gouden horloge, maar een standje van zijn baas.

De politieke partijen die de boel probeerden te bedonderden, worden voor de vorm ‘op de vingers getikt’ door minister Kajsa Ollongren.

Een Groningse loser die “Boe!” riep tegen premier Mark Rutte krijgt 40 uur taakstraf.

En dan is de week pas halverwege.

Integere Frans

Bron: YouTube/BM.tv

NPO-directeur en NPO1-netmanager Frans Klein is een machtig man in Hilversum.

In zijn tijd als directeur van BNNVARA (ook NPO) organiseerde hij voor zijn 25-jarige dienstverband een etentje. Dat etentje betaalde de omroep. Het etentje had plaats in Thaicoon. Thaicoon is het restaurant waarvan Frans Klein mede-eigenaar is (en waar men liefst contant afrekent; horecamensen weten wat dat betekent).

Dit soort belangenverstrengeling mag niet.

Is verboden.

Het etentje kostte ‘maar’ 2000 euro.

Maar dat maakt niet uit.

Voor schending van de integriteitsregels staat geen minimumbedrag.

Het gekke is: geen NPO-programma besteedt er aandacht aan.

Hoe zou dát nou komen?