Scarface 2.0

Ik weet veel dingen niet.

Maar ik kan wel goed zoeken.

Zo weet ik sinds gisteren dat 1 gram cocaïne in Amsterdam 50 euro kost. Dat zo’n gram wordt verpakt in een envelopje, dat een ‘seal’ wordt genoemd.  Dat veel dealers een eigen printje op hun ‘seal’ zetten, zoals ‘Pony Pack’, ‘Snow Seal’ of ‘Scarface’.

En dat er ook een dealer de burgemeester van Amsterdam te kakken zet door háár portret op zijn ‘seals’ af te drukken.

Een grammetje Halsema voor 50 euro, dat kan gewoon in ‘de lieve stad’.

Ze zal er vermoedelijk nog trots op zijn ook…

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Gewoon toegeven

Hoooooiiiiii, Halsema’tjes!

Ik had beter niet kunnen meewerken aan die reportage met die Ajax-auto bij De Kuip. Want toen zat ik een tijdje in een cel en moest ons gezin onderduiken.

Ik had beter niet bij PowNed kunnen gaan werken. Want ik was totaal ongeschikt voor die wereld en het deed mijn bloeddruk geen goed.

Ik had beter geen lijstrekker van GeenPeil kunnen worden. Want ik was een schoenmaker ver van zijn leest en het kostte ons klauwen met geld.

Maar ik deed het wel en droeg de consequenties.

Zo moeilijk is het toch niet, je fouten gewoon toegeven?

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Rationeel gezien

Het verschil tussen rationele en emotionele mensen, is dat rationele mensen hun afkeer van een persoon niet laten meewegen in hun oordeel over die persoon.

Bij Femke Halsema is dat inderdaad moeilijk.

Maar ik zal mijn best doen 🙂

Helemaal platgeslagen is in die hele kwestie rond het wapen waarmee haar zoon werd betrapt politíek gezien maar één vraag van belang.

En wel deze: hoe beoordeelt de gemeenteraad van Amsterdam het feit dat in de ambtswoning van de burgemeester een illegaal vuurwapen lag?

En als de raad weer wegkijkt: hoe geloofwaardig vindt ze zichzélf nog?

De rest is ruis.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Malle mensen

Ik heb een zwak voor malle mensen.

Wim van de Camp, oud-Europarlementariër voor het CDA, is zo iemand.

Maar ik hoef ze niet te sparen.

Als Wim twittert “Als ik Femke Halsema was zou ik alle kinderen van alle Telegraaf journalisten laten screenen. Reden: opruiing door hun vaders of moeders”, probeer ik hem eerst met een (foute) ‘don’t drink and tweet’-grap tot inkeer te brengen.

Want wat Wim hier voorstelt, is namelijk hoe het er in de DDR aan toeging.

Ik vrees dat het kwartje niet viel bij Wim.

Of dat-ie denkt dat laffe smileys álles maar kunnen goedmaken…

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Nog maar een kind

Iedereen ‘met het hart op de juiste plaats’ (of een hekel aan De Telegraaf) was het er over eens: een schánde dat de 15-jarige zoon van de burgemeester van Amsterdam zo hard werd aangepakt voor overtreding van de Wet Wapens en Munitie en een inbraak in een woonboot.

Hun enige argument: “Het is nog maar een kind.”

Het komt van dezelfde mensen die willen dat kinderen al op hun 16e stemrecht krijgen en die als blinde kippen achter een 16-jarig Zweeds Asperger-meisje aanlopen dat het onzichtbare gas CO2 meent te kunnen zien.

Ik háát de hypocrisie van die lui.

UPDATE Weet je wie een wél onschuldig (!) en pas 11-jarig (!) kind misbruikt om zijn vader te pakken? (Bron: @petjuh88)

koken & tafelen algemeen