Idealisme

Ik las een Twitter-bericht van D66-fractievoorzitter Jan Paternotte.

Hij schreef: “Sigrid Kaag is nu 4,5 jaar actief in de Nederlandse politiek. De decennia ervoor hebben haar gemaakt tot de leider die ze is. Een leider die weet dat idealisme pas iets waard is als je voor resultaat gaat.”

Ik dacht aan de toeslagenouders.

Aan de door de staat ontvoerde kinderen.

Aan de Afghaanse medewerkers in Kabul die konden doodvallen.

Aan het Israëlische meisje Rina Shnerb.

Aan de D66-vrouwen die gedrimmeld en gepechtold waren.

Tóch wist ik dat Paternotte niet gehackt was.

Ze zijn gewoon allemaal rot van binnen, daar.

Vakantiegangers

Als je politici kwaad wilt krijgen, moet je hun vele recessen ‘vakantie’ noemen.

Want die vijftien tot negentien weken vrij per jaar werken ze gewoon door.

Zeggen ze.

Dus ik dit weekend op zoek naar meningen van politici die altijd vooraan staan als er gevingerwapt kan worden richting mensen die het met de moraal niet zo nauw nemen.

Tenslotte is het nogal wat als de eerste vicepremier van ons land aan de basis staat van een onvervalste doofpotaffaire rond een uiterst kwalijk #MeToo-rapport.

Toch?

Jan Paternotte: stil.

Sjoerd Sjoerdsma: stil.

Vullis is het.

Of ze zijn alvast met meivakantie…

Ik snap het wel

Philippe ‘doofpot’ Remarque (Volkskrant).
Films en seriesFilms en series

Ik snap het wel, dat die hoofdredacteuren van AD, Volkskrant, Trouw en Parool het #MeToo-schandaal binnen hun eigen bedrijf onder de pet hielden.

Ze waren doodsbang voor de toorn van hun hoogste baas Christian Van Thillo.

Ze wilden hun baantjes behouden.

Ze wilden hun bonussen niet kwijt.

Ze wilden niet weten of hun een na hoogste baas Jaak Smeets ook op hun redacties in onderbroekjes had gezeten met zijn ranzige vingers.

Ik snap het wel.

Alleen denk ik dat ze éven wat terughoudender moeten zijn als ze John en Linda de Mol aan de hoogste boom hangen.

Stelletje hypocrieten.

Kudos!

“Waarom zit je altijd iedereen af te zeiken, Jan?”

Ik hoor het nog altijd weleens, van mensen die niet snappen dat het in de media normaal is om de Machtigen en de IJdelen kritisch te volgen.

Sterker: je táák is.

Bovendien is het niet waar.

Ik ben bijvoorbeeld vol lof over de kneiterlinkse Margriet van der Linden.

Zij liet gisteren in ‘M’ de stuitend arrogante Amsterdamse locoburgemeester Rutger Groot Wassink (uiteraard van GroenLinks) alle hoeken van haar studio zien.

Waardoor iedereen weet: die engnek vindt het beschermen van onopgevoede kutmarokkaantjes belangrijker dan de veiligheid van lhbtenzovoort’ers.

Kudos voor Margriet!

Nog maar een kind

Iedereen ‘met het hart op de juiste plaats’ (of een hekel aan De Telegraaf) was het er over eens: een schánde dat de 15-jarige zoon van de burgemeester van Amsterdam zo hard werd aangepakt voor overtreding van de Wet Wapens en Munitie en een inbraak in een woonboot.

Hun enige argument: “Het is nog maar een kind.”

Het komt van dezelfde mensen die willen dat kinderen al op hun 16e stemrecht krijgen en die als blinde kippen achter een 16-jarig Zweeds Asperger-meisje aanlopen dat het onzichtbare gas CO2 meent te kunnen zien.

Ik háát de hypocrisie van die lui.

UPDATE Weet je wie een wél onschuldig (!) en pas 11-jarig (!) kind misbruikt om zijn vader te pakken? (Bron: @petjuh88)

koken & tafelen algemeen