Life goes on

MuziekMuziek

Ik zit te kauwen op een zinnetje in de laatste column van muzikant/tekstschrijver Jan Rot, die binnen enkele weken overlijdt.

“Zelfs mailde iemand van het ANP dat zij het bij ‘Groot Nieuws’ graag als eerste horen.”

Je zou die ANP-verslaggever maar zijn.

“Mail jij Jan Rot even of wij de primeur kunnen krijgen als-ie de pijp uitgaat.”

“Is dat niet te bot?”

“Hoezo? Life goes on. Voor ons dan.”

“Ik heb er toch wel wat moeite mee.”

“Dan schrijf je niet ‘als je dood gaat’, maar ‘bij groot nieuws’. En dan met hoofdletters. Beetje kietelen.”

“Oké.”

Nee, niet oké.

Kan dat?

Films en seriesFilms en series

Gesprek vanochtend aan de ontbijttafel in Eesterga.

“Even overleggen. ’Val eens dood, man’, kan dat?”

“Ik vind van niet.”

“Wat wel?”

“’Krijg een gebrek’?”

“Kennen de mensen dat?”

“Anders doe je: ’Zak in mekaar’.”

“Dat is dan beter.”

“Is éigenlijk misschien wel hetzelfde als ‘Val eens dood’…”

“Dat wel, maar ik heb vandaag geen tijd voor die sneuneuzen met een taalhandicap die dan op Twitter gaan roepen dat ik ‘m ‘met de dood bedreig’. Ik moet tikken en we hebben vanavond een feestje.”

“Dan doe je ‘Zak in mekaar, man’”.

Dat Hugo de Jonge even weet hoe het werkt.

Bam

Dick is dood.

Ik ken Dick niet.

Maar zijn overlijdensadvertentie, die Nolly Baaten uit de lokale krant haalde, raakt me toch.

Ook ik ben ooit zo’n ‘vriend’ geweest.

Ik had een kluizenaar-achtige oud-collega die bijna niemand ‘van vroeger’ meer wilde zien, maar waar ik af en toe spontaan langs reed om bij te praten. En als hij er niet was, probeerde ik het een paar maanden later weer.

Toen ik via-via hoorde dat hij na een hersenbloeding elders woonde, nam ik me uiteraard voor om daar ‘snel’ bij ‘m langs te gaan.

Zijn overlijdensadvertentie was me voor.

Niet fraai.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

R.I.P.

Natuurlijk is het onvergelijkbaar met het verlies van een kind.

Maar gisteravond is onze liefste heengegaan. Vier weken geleden nog niets aan de hand, een vrolijke, actieve, trouwe vriend. Zo enorm snel afgetakeld. Dit gemis komt rauw op ons dak. Vooral voor mijn vrouw Thea zal het een bezoeking worden, die was ’s ochtends niks zonder haar.

Maandag halen we haar er uit en brengen we haar zelf op een respectvolle wijze naar de vuilstort. R.I.P. onze lieve exemplarische, eigenzinnige beestje, maar bovenal gezinslid. Je zal enorm gemist worden. Voor altijd in ons hart, hoe cliché ook.

Miele R.I.P.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Welk woord?

Kipje de Voorste.

De leden van de Tweede Kamer vernamen dat er (minimaal) één dode viel tijdens de urenlange storing van het alarmnummer 112.

Ze buitelden over elkaar heen om het juiste woord te vinden. Met welk woord konden ze na deze zoveelste overheidsfaal ’s avonds het NOS Journaal halen?  Zonder zichtbaarheid immers geen zetel.

Onthutst’ was dit keer de winnaar.

Ontdaan, boos, verbijsterd, ontsteld, confuus, sprakeloos, verontwaardigd, woedend, stupéfait, perplex, ontzet en geschokt vielen blijkbaar af.

De Tweede Kamerleden waren allemaal ‘onthutst’.

Zou één van die lui ook nog een kaartje naar de nabestaanden van die mevrouw uit Breda hebben gestuurd?