Nederland, 2020

Er sterven momenteel in Nederlandse verpleeghuizen vele honderden eenzame ouderen die de Tweede Wereldoorlog nog hebben meegemaakt aan corona.

In Amsterdam klagen daklozen uit Eritrea, Ghana en Nigeria die worden opgevangen in een sporthal met gratis bed, gratis bad, gratis oplaadstations voor hun mobiele telefoons, gratis snel internet en een gratis plek om te roken over het menu van het gratis eten.

Spaghetti en nasi vinden de heren wel oké, maar de aardappelpuree believen ze niet. Dat vinden ze maar babyvoeding.

En wat doen de organisatoren?

Een schop onder hun hol?

Nee, die gaan… met de kok praten.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (Bunq me). Waarvoor mijn dank! (Kopen bij Bol.com via mijn partnerlink wordt ook gewaardeerd)

Ministerie van Doofpotten

Het ministerie van Justitie en Veiligheid heeft 1000 van de 4600 misdrijven die asielzoekers in 2018 pleegden weggemoffeld onder het kopje ‘overige’.

Het ging daarbij onder meer om moord, doodslag en (kinder)verkrachtingen.

Veel minder ernstige delicten als zakkenrollerij, fietsendiefstal en vernieling werden wel gespecificeerd.

Je zou dat met een beetje goede wil ‘toeval’ kunnen noemen.

Maar het lijkt me verstandiger die ‘goede wil’ te benoemen als ‘naïviteit’.

Een ministerie dat welbewust ernstige misdrijven verdoezelt in een officieel rapport is simpelweg niet te vertrouwen.

Ondertussen rijst de vraag: hoeveel misdrijven zijn bovenop die 4600 nooit geregistreerd?

Komen we nooit achter.