In Amsterdam

Alle gesubsidieerde instellingen in Amsterdam die een zwarte Zwarte Piet laten optreden tijdens hun Sinterklaasfeest, krijgen bezoek van een ambtenaar.

Die ambtenaar gaat die instellingen niet complimenteren voor hun liefde voor een authentiek kinderfeest, maar op hun lazer geven. Vragen of ze helemaal besodemieterd zijn, dat ze niet buigen voor de eisen van Sylvana Simons en enkele tientallen andere subsidie slurpende herstelbetalingsactivisten.

Burgemeester en wethouders willen het verbod op een zwarte Zwarte Piet nog niet niet officieel in de subsidieverordening opnemen, maar we snappen allemaal hoe het wordt.

Een zwarte Zwarte Piet?

Dan niet meer aan de subsidietiet.

Koekwaus City.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Lief!

Het is altijd fijn als mensen die het goed hebben iets doen voor de minder bedeelde medemens.

Zo biedt een Amsterdammer op Facebook het volgende aan: “Ik verloot onder mijn volgers een verblijf van een nacht in mijn prachtige nieuwe huis voor twee personen aan, inclusief ontbijt bij Blushing en diner bij The Burgerroom! Tag de persoon waarvan jij denkt dat die het helemaal te gek zal vinden om in dit waanzinnige appartement te verblijven! Ik kies aanstaande maandag random een winnaar.”

Lief!

Eén addertje onder het gras: “En een meet and greet met mij!”

Was getekend: Gordon Heuckeroth.

 

They Were Here

Hoe krijg je een stel criminele uitvreters je pand uit?

“Even acht weken wachten”, kreeg de Amsterdamse ondernemer Salih Ozcan te horen, toen hij zijn éigen pand in Sloterdijk wilde betreden. “Is de wet.”

Maar het kan dus wel sneller.

Je maakt een Facebook-pagina aan waarin je een ‘demonstratie’ aankondigt met de bedoeling de rechtmatige eigenaar zijn pand ‘schoon’ terug te geven. Lees: leeg.

Dan weten ze zélfs in Amsterdam niet hoe snel ze de brandweer moeten laten zeggen dat het wel héél onveilig wonen is daar en wordt het met spoed ontruimd.

Zonder arrestaties, dat dan weer wel…

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

102.000 namen

Vanaf 2007 beijvert het Auschwitz-comité zich voor de komst van een Namenmonument in Amsterdam.

Vandaag veegde de rechter de laatste bezwaren van omwonenden van tafel. Op 1 oktober 2019 kan worden begonnen met de bouw van een ‘doolhof’ van in totaal zo’n 400 meter muur, dat wordt opgebouwd uit ruim 102.000 stenen met namen- en geboortedata van tijdens de Tweede Wereldoorlog vermoorde Joden, Sinti en Roma.

Als de omwonenden althans niet doorprocederen bij de Raad van State.

Is de ‘not in my backyard’-reflex toch sterker dan de nagedachtenis van hen die voor drie knaken kopgeld verraden werden?

Lieve stad.

 

Naar de kloten

Soms denk ik: ik kán voortaan ook gezellige boekjes gaan tikken, een babbeltje maken met onze toekomstige schrijfhutgasten, de beesten verzorgen, beetje varen, beetje wandelen, beetje reizen.

Dan hoef ik het nieuws niet meer te volgen.

Dan hoef ik me niet meer kapot te ergeren aan de manier waarop en het tempo waarin het land dat de vorige generatie na de oorlog opbouwde naar de kloten wordt geholpen.

Héél soms.

Maar dan zegt er weer iemand “Jij verwoordt precies wat ik denk…”

En slinger ik de laptop maar weer aan.

It’s a dirty job, but somebody’s gotta do it.

PS. En jij kunt dat werk al vanaf 1 euro per maand steunen.