Oude doos

Mijn vader en moeder keken nogal verschillend naar de wereld.

Kwamen we in Rotterdam een op te hoge hakken strompelend persoon in een jurk tegen met baardgroei, forse adamsappel en stuitend gebrek aan talent voor visagie, dan wachtte mijn vader netjes tot de afstand groot genoeg was.

En dan zei ie droogjes: “Een omgebouwde.”

En mijn moeder: “Piet! Moet dat nou?”

Hij hield van duidelijkheid, zij van de kerk in het midden.

Ze corrigeerde ‘m wel.

“Travestiet.”

En dan zei-ie bij de volgende travestiet: “Een vent in een jurk.”

Dat LGBTQIA+-gedoe had ie niet getrokken, denk ik.

Disclaimer: De dagelijkse ‘99 woorden’ schrijf ik ‘om niet’. Wil je desondanks doneren, dan kan dat via Ahmed (die 10% krijgt) of via mevrouw Dijkgraaf (die 50% pakt, minstens).