Mijn vaders verjaardag

Mijn vader zou vandaag 84 geworden zijn. 

Ware het niet dat hij er in 2008 tussenuit piepte.

Zijn vader werd op zijn tachtigste dement. Zijn moeder werd op haar tachtigste dement. Zijn zus werd op haar tachtigste dement.

Mijn vader was als de dood dat ook hij dement zou worden op zijn tachtigste.

Kanker voorkwam dat.

Hij werd maar 73.

Zijn laatste woorden waren, op een ziekenhuisbed in Gouda: “Het is goed zo”.

Maar het was helemaal niet goed.

Misschien wel beter, omdat die klootzak van een Alzheimer hem nooit bereikte.

Maar niet goed.

Juist kut.

Nog altijd kut.