Mevrouw Dijkgraaf

Ik vroeg of ze kinderen wilde. Ik vroeg of ze een paar jaar thuis wilde blijven voor de kinderen. Ik liet haar de opvoeding van de kinderen grotendeels alleen doen, want mijn carrière. Ik liet haar de verbouwing doen, de boekhouding, alles. Ik ‘dwong’ haar te verhuizen voor werk. Ik veranderde van werk, zodra ik gesetteld was. Ik bracht twee keer maandenlang geen cent binnen, wegens domme keuzes. Ik zat in de cel door mijn werk. Ik werd bedreigd door mijn werk.

En toch is ze vandaag op de kop af 32 jaar ‘mevrouw Dijkgraaf’.

Ik ook van haar.

 

15 thoughts on “Mevrouw Dijkgraaf

  1. Wat een mooi en lief stuk voor een respectabele moeder de vrouw die in haar rol zo vaak op de achtergrond lijkt maar o zo essentieel is als de structuur en basis van veiligheid, liefde, waarden waarop gebouwd kan worden. Voor de kinderen tot volwaardige volwassenen. Voor de man tot respectabele vader en kostwinner, en vaak vergeten, tot man en vrouw in een vaak mooi en indrukwekkend levenspad wat misschien wel dé zin en verklaring tot het mensenleven is.

    Veel liefde en geluk toegewenst!

     
  2. Zat je in de cel? Echt? Waarom?
    Oh, enne … felicitaties aan mevrouw. Ze is een bikkel.

     
  3. Van harte gefeliciteerd met jullie trouwdag. 32 jr! Heb ik net niet gehaald.
    Veel plezier samen vandaag❕❕
    🍷🍷

     
  4. Nou, in ieder geval heel hartelijk gefeliciteerd! En het blijkt maar weer, waar zouden wij mannen zijn zonder onze vrouwen.
    Nogmaals: Tige Lokwinske!

     
  5. Hartelijk Gefeliciteerd, Maak er een mooie dag van. Nog vele jaren samen, in goede gezondheid!!

     

Comments are closed.