Ja, maar….

BoekenBoeken

Als je schrijft dat het schandalig is wat de activiste Clarice Gargard wordt toegewenst, weet je wat er komt.

“Ja, maar haar vader werkte voor een massamoordenaar.”

“Ja, maar zelf vond ze dat Donald Trump omgelegd moest worden.”

Ja, maar dit.

Ja, maar dat.

Of: “Toch jammer dat je haar eigen opruiende tweets er niet bij hebt gezet.”

Wat is er nou zo moeilijk aan éven om over je hekel aan een activist heen te stappen en te focussen op de inteeltfiguren die haar de kogel gunnen?

We kunnen toch wel één keer laten zien dat we opgevoed zijn?

De dagelijkse ‘99 woorden’ wordt mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en/of incidentele giften (voor mevrouw Dijkgraaf). Waarvoor dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)