Het prinsessenpad

Toen prinses Irene, die van de bomen, vorig jaar ruim 2,6 miljoen ongetwijfeld eerlijk verdienende euro’s neertelde voor haar nieuwe huis in Doorn, kende ze de plaatselijke omstandigheden.

Achter haar villa lag het openbare ‘Maarnse voetpad’, een nog altijd populair, historisch  wandelpad.

Een normaal mens zou dan denken: gezellig.

Of: jammer.

Een prinses niet.

Die regelt stiekem met de burgemeester dat het pad tot verboden gebied wordt verklaard voor wandelaars.

Burgemeester Naafs, die de verbodsbordjes al plaatste, maar nu niets zegt. “Binnenkort komen we met een officiële reactie en daar wil ik nog niet op vooruitlopen.”

Ik háát zulk volk.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Black Friday - Dagelijks (optellen)Black Friday - Dagelijks (optellen)

 

5 thoughts on “Het prinsessenpad

  1. Tja. De wet geld. Voor iedereen.
    Behalve dan voor ons koningshuis want hier is iedereen gelijk maar zijn zij telkens net ietsje gelijker dan de rest. Oftewel zij staan boven de wet.

    Dat kan je goed zien aan de staatsinrichting van ons land. Want in feite zijn wij een dictatuur. Wij hebben een ongekozen leider. En die betaald niet geheel toevallig géén belasting. En is niet geheel toevallig een van de rijkste families ter wereld zonder aantoonbare baantjes met bijbehorend salaris waaruit dit vies verkregen vermogen kan worden verklaard. Bij ieder ander zou de Belastingdienst direct gretig op de stoep staan zodra dit bekend werd. Maar niet bij onze geprifileerde Koningshuis.

    Nu wordt altijd gesteld dat belasting betalen voor het Koningshuis onzin zou zijn, want borstzak-vestzak, maar waarom betalen ambtenaren dan wél belasting? Of bijstandsgerechtigden?

    Waar het om gaat dat er een stelletje ratten is dat zich adel noemt wat in essentie een zelfbenoemde superioriteit is want nergens op gebaseerd. En dan krijg je zo’n prins-pils die op kosten van de belastingbetaler zijn Audi lachend in de vangrails kan parkeren om vervolgens direct opgehaald te worden en zonder strafrechtelijk onderzoek in zijn andere door de belastingbetaler opgehoeste Audi kan stappen. Of een prinses die wel eventjes de openbare ruimte onrechtmatig inneemt.

    Het koningshuis is fout. Letterlijk want nazaten van SS’ers die zich natuurlijk voortplant met een nazaat van een Zuid-Amerikaans fascistisch regime. Want zo rollen de ballen.

    Het is tijd om ons te ontdoen van die parasieten en ze onder de figuurlijke guillotine te schuiven opdat wij weer zelf de baas over ons eigen land worden.

    VIVE LA RÉPUBLIQUE !!!

     
    • Misschien was u nog niet op de hoogte van dit nieuws aangaande ons geweldige ‘koningshuis’.

      Staatsgreep van Oranje, drie weken na de ‘bevrijding’

      In dit artikel lever ik aan de hand van vrijgegeven geheime Canadese documenten en internationale wetgeving het bewijs dat de Nederlandse geschiedschijving een leugen is, en dat de Nederlandse legertop onder autoriteit van Bernhardt zur Lippe Biesterfeld eind mei 1945, drie weken na de zogenaamde ‘bevrijding’, onder militair standrecht een staatsgreep pleegde.

      In mijn vorige artikel “Deserteurs van Oranje” bewees ik dat de monarchie en de toenmalige regering met hun vlucht naar Engeland hun zetel in het koninkrijk grondwettelijk verlaten hebben. Vanaf dat moment waren zij niet meer bevoegd regeringstaken te vervullen. Daarmee kwam er grondwettelijk een einde aan de koninklijke troonsopvolging (https://m.facebook.com/photo.php?fbid=1989927231113302&id=100002881329771).

      De officiële geschiedschrijving over de capitulatie is gelogen. De staatsgreep die plaats vond onder autoriteit van Bernhardt zur Lippe Biesterfeld is vastgelegd in het vrijgegeven geheime Canadese document “Report no. 56 Historical Section (GISI), Army Headquarters”. Referenties naar $ en appendix in dit artikel verwijzen naar dit Canadeese document (http://publications.gc.ca/collections/collection_2016/mdn-dnd/D63-5-56-1952-eng.pdf).

      Het document begint met de beschijving van Operation Eclipse dat tot doel had de Duitse strijdkrachten in West Europa tot overgave te dwingen, hun capitulaltie ordelijk te laten verlopen, en voedsel naar de hongerlijdende Nederlandse bevolking te brengen.

      Op 28 April 1945 was in Achterveld een eerste overleg tussen de Canadese Lt.Gen. Charles Foulkes en Reichsrichter Schwebel, vertegenwoordiger van de Duitse strijdkrachten in Nederland ($38). Daar waren nog 31 geallieerde officieren bij aanwezig waaronder Bernhardt, C.-in-C (Commander-in-Chief) van de Nederlandse strijdkrachten ($39). Foulkes deed een voorstel voor een tijdelijk staakt-het-vuren en voedseldroppings ten behoeve van de honger lijdende bevolking ($41).

      Op 30 april 1945 was in Achterveld het tweede gesprek over een tijdelijk staakt-het-vuren met Rijkscommisaris Seyss-Inquart en 26 Duitse stafofficieren. Van geallieerde zijde waren Foulkes en 31 officieren aanwezig, waaronder Bernhardt ($47-48). Ditmaal werden er definitieve afspraken gemaakt over neutrale dropzones en voedselaanvoer via trein en waterwegen ($49-56).

      Tijdens dit gesprek vond er nog een dramatisch incident plaats toen Gen. Smith zich naar Seyss-Inquart omdraaide en zei: “Well, in any case, you are going to be shot” waarop de Rijkscommisaris antwoordde: “That leaves me cold”. Smith reageerde: “It will!” (voetnoot $52). Seyss-Inquart is later na de Neuremberge tribunalen opgehangen voor oorlogsmisdaden.

      Op 1 en 3 mei 1945 waren in Hotel De wereld de vervolgonderhandelingen over de voedseltransporten ($64-67). Foulkes stelde informeel de overgave van de Duitse strijdkrachten voor maar dat werdt resoluut afgewezen ($68). Tot zover is van inbreng van Bernhardt geen melding gemaakt.

      Op 4 mei 1945 kwam in Wageningen het bericht binnen dat de Duitse strijdkrachten in West Europa zich te Lunebergerheide (Duitsland) aan Veldmaarschalk Montgomery hadden overgegeven. Daar werdt het “Instrument of Surrender” getekend (Appendix B). De geallieerden in Wageningen waren teleurgesteld dat die eer niet aan hen was toegevallen ($69).

      Op 5 mei 1945 dicteerde Foulkes aan Gen. Blaskowitz in Wageningen de manier waarop de aan Montgomery gecapitueerde Duitse strijdkrachten in Nederland zich moesten organiseren ($73). Dit waren geen overgave onderhandelingen. “General Foulkes made it quite clear that he would allow no discussion of terms other than for clarification or application” ($74).

      Bernhardt was hier slechts zijdelings bij betrokken Er wordt alleen vermeld dat hij Blaskowitz vroeg of hij het Nederlandse ondergrondse verzet wilde erkennen als een officiëel leger, waar Blaskowitz na enige aarzeling mee instemde ($74). Bernhardt was geen ondertekenaar van de “Terms of Surrender” ($75 en Appendix F).

      In de door Foulkes gedicteerde voorwaarden bleven de Duitse troepen onder bevel staan van de Duitse commandostructuur ($76). Blaskowitz keerde op 6 mei 1945 terug met de door Foulkes gevraagde informatie over de Duitse troepen ($78). Er werd overeengekomen dat alle Duitse officieren een verborgen handvuurwapen mochten blijven dragen ($81).

      Het is duidelijk dat de officiële Nederlandse geschiedschijving over de capitulatie van Duitsland aan Nederland een leugen is. Maar het wordt nog erger:

      “Civic administration had a token revival, for in each community the pre-quisling-era burgomaster resumed office. As soon as possible, however, Dutch Military Government took over. … ‘Militair Gesag’ is not too popular with many Dutch civs, who feel that their affairs are being run for them by Dutch officers who had been living comfortably in England or behind the Allied Armies for a year or two, and now returned to Holland to occupy seats of authority” ($91).

      Ongeveer drie weken na de vermeende ‘bevrijding’ in Wageningen werd het vooroorlogse bestuur van Nederland dat naar hun functies terugkeerde in het geheim onder militair standrecht geplaatst. Volgens de Lieber Code, de juridische basis voor de Neurembergse Tribunalen die op elk land van toepassing is verklaard, wordt militair standrecht pas opgeheven na speciale proclaimaitie van het hoofd der strijdkrachten, of bij expleciete vermelding in het vredesverdrag tussen strijdende partijen:

      “Martial law does not cease during the hostile occupation, except by special proclamation, ordered by the commander-in-chief, or by special mention in the treaty of peace concluding the war, when the occupation of a place or territory continues beyond the conclusion of peace as one of the conditions of the same.” Lieber Code, artikel 2. (https://archive.org/download/pdfy-NG4E2nsEimXkB5mU/The%20Lieber%20Code%20Of%201863.pdf).

      Het Nederlandse militaire standrecht is nooit per proclaimatie van het hoofd der strijdkrachten opgeheven. De duitse regering werd niet erkend en een vredesverdrag is er nooit gekomen. De Nederlandse staatsindeling is vanaf 1940 het door de Duitse bezetter ingestelde Staatsrecht 1940-1941 (https://www.bibliotheek.nl/catalogus/titel.831161752.html/overzicht-van-de-wijzigingen-in-ons-staatsrecht–1940-1941—samengesteld)

      Dit nazi-staatsrecht, wat nog steeds de huidige staatsindeling bepaalt, is onder autoriteit van Bernhardt zur Lippe Biesterveld na de capitulatie van de Duitse strijdkrachten onder militair standrecht voortgezet, waarmee zijn burger-schoonmoeder Wilhelmina naar de functie van Rijkskanselier werd verheven, welke functie nu door zijn kleinzoon Willem-Alexander von Amsberg wordt bezet. Dat betekent dat we vandaag de dag nog steeds onder militair standrecht leven.

      Mijn éne grootvader zat in het verzet, mijn andere grootvader vocht mee in de bevrijding van Frankrijk, België en Nederland. Zij zagen hun vrienden sneuvelen die hun leven waagden voor onze vrijheid. Zij brachten deze grote offers niet om een nieuwe militaire dictatuur aan de macht te helpen of voort te zetten, waar je betaalslaaf bent van een zelfverklaarde koning, en je bij willekeurige identiteitscontroles onder dreiging van geweld aan de staatspolitie een ausweis (id-kaart) moet tonen (https://m.facebook.com/photo.php?fbid=1149970538442313&id=100002881329771).

      Laat het duidelijk zijn dat een ieder die dit artikel verwijdert (censureert), of mij (of anderen) in leven of vrijheid bedreigt, zich schuldig maakt aan het plegen van oorlogsmisdaden tegen de bevolking, en daarvoor onder Neuremberse principes vervolgd kan worden.

      Delen wordt gewaardeerd. Je hebt mijn toestemming deze tekst onveranderd en in zijn geheel te copiëeren en te publiceren onder bronvermelding van Karel van de famillie Bagchus.

       
    • Jonjon,
      Volgens mij is deze “Beerput van Oranje” (zie video’s van Dr Johan Oldenkamp) niet geprifileerd, maar een geperverteerd geprivilegeerd koningshuis. Dat koninkrijk is na de terugkomst van Wilhelmina op Nederlands territorium na WO II niet eens Staatsrechtelijk hersteld. Bestaat rechtens dus in het geheel niet ! En “van adel” is het al helemaal niet !

       

Comments are closed.