Gereedschapskist

Toen mijn moeder in 2017 overleed, kreeg ik de laatste gereedschapskist van mijn vader.

Mijn vader was heel zuinig op zijn spullen. Netjes. Systematisch. Bakje voor dit, bakje voor dat.

Wij zijn zo niet. Wij flikkeren het gereedschap dat we gebruikt hebben ergens op de grote hoop. En als we iets nodig hebben, zijn we meer tijd aan het zoeken dan aan het klussen. Of halen we even nieuw, bij de bouwmarkt.

Onlangs opende ik de gereedschapskist van mijn vader. En gisteren gebruikte ik ‘m voor het eerst.

Ik moest slikken.

En beloofde mezelf plechtig ‘m netjes te houden.

 

4 thoughts on “Gereedschapskist

  1. Mijn vader had ook zo n gereedschapskist. Een hele schuur. Oude machines, de zonlicht viel door de kleine raampjes en speelde met t stof en het zaagsel. Een magische plaats waar het naar allehande soorten hout rook. Waar prachtige handgemaakte kozijnen werden gemaakt voor de oude huisjes op Ameland maar waar ook een klein houten kistje werd gemaakt voor een overleden kindje. Ongetwijfeld werden beide met veel liefde gemaakt. De 1 om een vervallen monument weer te doen schijnen en de ander om een te vroeg weggenomen lid van een kleine gemeenschap een laatste keer doen schijnen. Nu is mijn vader 78. Hij moest van de huisarts voor een scan. Dus gaan mijn ouders met elkaar naar Leeuwarden. Wat vanaf Ameland een moeilijke reis is als je oud en ziek bent. In het ziekenhuis werd tegen mijn vader gezegd dat een scan niet nodig was. U wordt toch niet zo oud werd er letterlijk tegen hem gezegd. Dan heb je heel je leven met liefde alles gerepareerd, in het korps gespeeld, je dienstplicht vervuld en dan dankt de samenleving je af. Als een kapot stuk gereedschap.

     
  2. Generatie dingetje. Mijn vader wordt binnenkort 91, alles in de schuur ligt in aparte bakjes. Ik heb dat wel genetisch meegekregen……… ruim altijd alles op.

     

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *