Elf jaar

Vanavond is het elf jaar geleden dat mijn vader zijn laatste vier woorden uitsprak.

“Het is goed zo.”

Elke dag ga ik nog door de hoge schuifdeuren die hij, inmiddels ziek, ergens in 2007 ontdeed van honderden spijkertjes en klaar maakte voor hergebruik in ons toen nieuwe huis. En loop ik langs zijn gereedschapskist met zorgvuldig geconserveerd gereedschap, deels nog van toen hij in de jaren ’40 op de Ambachtsschool zat.

Elf jaar.

Lang geleden?

In mijn geheugen eerder gisteren.

En dagelijks realiseer ik me: genieten!

Want voor je het weet, zeg je zelf dat het “goed zo” is…