Overal gevolgd?

Intrigerend stukje in De Telegraaf.

“Frans Timmermans is tijdens zijn bezoek aan Hongarije overal gevolgd door onbekenden die hem onophoudelijk bleven filmen. Zijn agenda was bewust niet kenbaar gemaakt bij de Hongaarse autoriteiten. Toch werd hij overal gevolgd. Bijvoorbeeld bij een tv-studio waar hij aankwam voor een interview, bij zijn hotel, maar ook bij een ontmoeting met vakbondsleiders. Met hen werd in de kelder gegeten zodat daar in ieder geval zonder ongewenste toehoorders gepraat kon worden.”

Je kunt veel van Hongaren zeggen.

Maar ze houden de echt gevaarlijke politici wél goed in de gaten.

Als Timmermans het niet verzon…

 

Geloof jij het?

Nagenoeg iedere Nederlander heeft dit jaar last van portemonneepijn. Maar toch zei het Nibud (Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting) heel stellig: “Het overgrote deel van de Nederlanders gaat er dit jaar écht op vooruit. Wij hebben de juiste cijfers gebruikt.’’

Bij het Nibud werken slechts 35 mensen. Het Nibud weigert duidelijk te maken wie het Nibud-budget van bijna vier miljoen euro per jaar betaalt.

De enige namen die men bereid is te noemen: het Ministerie van Sociale Zaken en Werkgelegenheid en BKR. Die brengen bijna twintig procent binnen.

De rest? Geheim.

Ik denk niet dat ik het Nibud meteen vertrouw…

 

Hennis’ kledingkeuze

Handen af van Jennis!!!

Dat gezegd hebbende: ook ik krijg er ontzettende jeuk van dat Jeanine Hennis-Plasschaert, die in 2009 in HP/De Tijd nog heel demonstratief onder het uitroepen van ‘Uit die boerka!’ die vreselijke islamitische onderdrukkingskleding afwees, in 2019 in haar nieuwe rol als VN-vertegenwoordiger in Irak de hoogste sjiïtische leider, grootayatollah Ali Al-Sistani, bezoekt in een ghimaar.

Eerst die hoofddoek.

Nu dit.

Een ghimaar is nog maar één stap verwijderd van de nikaab – het meest dehumaniserende kledingstuk dat de islam kent.

Ik snak langzamerhand ernstig naar het moment dat Jeanine ter compensatie even wat bikinifoto’s op Twitter knalt.

 

Heel eerlijk

Rector Jan van Muilekom van het Vossius Gymnasium in Amsterdam vindt het prima dat zijn leerlingen ‘klimaatspijbelen’.

“Ik vind dat je maatschappelijk en politiek idealisme van kinderen moet waarderen en de ruimte moet geven”, zei hij voor de NOS-camera.

Vraag van de verslaggever: “En als het een demonstratie was geweest tegen asielzoekers, had u dan ook toestemming gegeven?”

Antwoord: “Dan zou ik niet zo snel toestemming hebben gegeven. Daar ben ik heel eerlijk in.”

Heel eerlijk inderdaad.

Veel duidelijker kun je niet maken dat de scholen geen veilige leeromgevingen meer zijn, maar propaganda-instrumenten in handen van linkse politieke activisten.

 

Goed geheugen

Een goed geheugen is soms geen pretje.

Ik weet nog goed dat politici zich in 1999 verbaasden over de lage opkomst bij de verkiezingen voor het Europees Parlement. Precies 30,0 procent van de kiesgerechtigde Nederlanders nam de moeite.

“Onbegrijpelijk”, zei er eentje. “Steeds meer beslissingen over Nederland worden nu al in Brussel en Straatsburg genomen. Dat wordt alleen maar meer.”

Ik lachte het weg.

De Nederlandse kiezers lachten het weg.

Dat zouden we nog weleens zien.

Het zou zo’n vaart niet lopen.

Wat voel ik me schuldig dat ik destijds zo heb zitten snurken.

Is er een weg terug?