Op gesprek

Stanley Menzo.

Clubs in de Britse Football League (de een na hoogste klasse) moeten voortaan als ze een nieuwe hoofdcoach zoeken verplicht minimaal één zwarte, bruine of gele kandidaat spreken.

Je zou als je zoiets leest kunnen denken: goh, wat erg dat die Britten weer als ons gidsland moeten fungeren en dat die racisten van de KNVB dit niet eerder zelf bedacht hebben.

Je kan ook denken: lekker belangrijk. Dan nodigen ze gewoon allemaal een Stanley Menzo-achtige uit, komt die arme jongen vol hoop op gesprek, wordt-ie afgewezen en gaan ze over tot de echte procedure.

Ik neig naar optie 2.

 

De nuchtere feiten

Een week geleden ging het over de ultieme ode aan Johan Cruijff.

De twee teams die hij ooit groot maakte, Barcelona en Ajax, hoefden alleen nog even geen fouten te maken in hun tweede halve finale-duels van de Champions League en op 1 juni kregen we de droomfinale.

Dinsdag verloor Barcelona.

Woensdag Ajax.

De feiten?

Ajax legde het tegen Tottenham Hotspur af op het aantal schoten, het aantal schoten op doel, het aantal passes, de passnauwkeurigheid, het aantal vrije trappen, het aantal hoekschoppen en… op balbezit.

Ajax won eigenlijk alleen met tijdrekken.

En trof een scheidsrechter die dat genadeloos afstrafte.

 

Blaffende hondjes

De Feyenoord-supporters blaffen weer eens.

Over de selectie. Over de directie. Over de trainer. Over de inzet. Over de besloten trainingen. Over het nepbier. Over de verhoogde toegangsprijzen. Over dat nieuwe stadion natuurlijk.

Over dit. Over dat. Over zus. Over zo.

En de mensen die er over gaan, hebben er compleet schijt aan.

Ik vraag me oprecht af waarom die Feyenoord-supporters kansloos blijven blaffen en niet gaan bijten waar het wel zeer doet: in de portemonnee.

Gewoon allemaal je seizoenkaart, het toegangsbewijs tot het volgende kutseizoen, een keertje níet verlengen.

Zul je zien dat je opeens héél serieus genomen wordt.

 

Rudi’s vuist

Als 12-jarig jochie zat ik voor de televisie om het boksduel tussen Mohammed Ali en Rudi Lubbers te zien.

Er stond geen wereldtitel op het spel, wel geld en prestige.

Lubbers bleef twaalf ronden staan.

Later joeg hij zijn geld er doorheen.

Hij raakte aan lager wal. Kwam in de cel. Leefde als clochard.

De afgelopen weken zijn we doodgegooid met berichten over de toestand van Rudi Lubbers.

En foto’s.

Honderden foto’s.

Op al die foto’s maakte Rudi Lubbers een vuist.

Afgelopen nacht kwam hij aan op Schiphol. Weer met die vuist.

Nu weten we het wel, volgens mij.

 

Feyenoord-gevoel

De cursus ‘Omgaan met Teleurstellingen’ is er bij mij met de paplepel ingegoten. Ik ben immers geboren onder de rook van De Kuip.

Op 14 mei 2017 liepen bij mij en zoon Bob op vak VV de tranen over de wangen toen Dirk Kuyt Feyenoord eindelijk weer eens kampioen maakte. Een vader/zoon-moment waar weinig tegenop kan.

Zaterdag verloor Feyenoord met 3-1 bij PEC Zwolle.

Het deed me geen moer.

Hem evenmin.

Dát is wat Giovanni van Bronckhorst, de beleidsbepalers in De Kuip en te veel Middelmaat op Voetbalschoenen hebben bewerkstelligd.

Ondanks Robin van Persie, de vlag op onze modderschuit.