Ligt het aan mij?

België-Nederland?

Niet gekeken.

Wales-Nederland?

Niet gekeken.

Terwijl ik tot voor kort elke wedstrijd van het Nederlands elftal bekeek en ze zelfs zeven jaar lang bijwoonde als journalist.

Ligt het aan mij?

Ben ik veranderd?

Of ligt het aan de spelers?

Voel ik te veel weerzin om mee te leven met iemand als het zelfbenoemde rolmodel Memphis Depay, die het nodig vindt om zijn steun te betuigen aan de van een poging tot moord verdachte Quincy Promes, die gisteren zijn eerste veroordeling aan de broek kreeg?

Vanwaar die loyaliteit?

“Is me broer!”

Ik weet het al.

Ik ben gewoon leeghoofdenmoe.

PS. De Nare Jongens hadden het ook over deze kneusjes.

Pre-Zomer Pre-Zomer

Trap na

De voetbalcarrière en het leven van oud-Ajacied Jody Lukoki eindigden op dramatische wijze.

FC Twente ontbond in februari zijn contract nadat hij veroordeeld was tot 80 uur taakstraf en een voorwaardelijk gevangenisstraf wegens huiselijk geweld.

Gisterochtend overleed hij.

Het Parool meldt via ‘bronnen rondom de voetballer’ dat hij na een knokpartij met familieleden in het ziekenhuis werd opgenomen, dat daar zijn been moest worden geamputeerd vanwege een hardnekkige infectie en zuurstoftekort en dat hij tijdens een kunstmatige coma aan een hartstilstand overleed.

Eén man weet het uiteraard beter.

Willem Engel.

Die suggereert: “Complicaties van de prik”.

God moet beter selecteren.

Honneponnetje

Natuurlijk zijn wappies zielig.

Bij mij veroorzaken de doorgeslagen exemplaren meestal een meewarige glimlach.

Maar er is er eentje om wie ik moest schaterlachen.

Bryan Roy.

De oud-Ajacied en -international die moest voorkomen wegens ‘bedreiging’ van premier Rutte.

Hij kwam niet opdagen bij de rechtbank, stuurde geen advocaat en twitterde nadat hem 80 uur taakstraf was opgelegd dat Mark Rutte “die taakstraf in zijn naad kon douwen”.

Dan heb je echt volkomen schijt, omdat het alternatief de bajes is.

En nu maar hopen dat zijn medegedetineerden in die 40 dagen vervangende gevangenisstraf niks bij hem in zijn naad douwen.

It sil heve

Vanaf 9 augustus 1978 heb ik geweigerd te fietsen.

Toen kreeg ik een Puch (uiteraard met hoog stuur).

Mijn benen verzuren binnen drie kilometer en ik heb letterlijk geen kont.

Dus fietsen was gewoon Lijden.

Héél soms, bijvoorbeeld als we op mevrouw Dijkgraafs favoriete eiland Terschelling waren, ging ik toch overstag.

Zoals zij weleens wandelde ‘voor mij’, fietste ik dan ‘voor haar’.

Vorig jaar dacht ik: best kinderachtig van mij.

We hebben immers: de vooruitgang.

Dus kocht ik de ‘Beste Koop’ uit de AD Fietstest, de Watt Boston.

En je raad het nooit.

Leuk!

(Onder ons gezegd en gezwegen: een e-bike…)

De ziel van Frank de Boer

SportSport

Quincy Promes wordt dus niet alleen verdacht van poging tot moord maar ook van betrokkenheid bij grootschalige drugshandel en deelname aan een criminele organisatie.

Ajax zal dus geen spijt hebben dat het hem met verlies verkocht aan Spartak Moskou, toen de gelegenheid zien aandiende. Strik er omheen en weg! Heel uitgenast.

Maar hoe zal Frank de Boer zich voelen?

Die selecteerde Promes als bondscoach vorig jaar nog vrolijk voor het EK voetbal.

Vanwege -niet in Franks woorden – de onschuldpresumptie.

Als ik in de ziel van Frank de Boer kijk, zie ik eerlijk gezegd geen twijfel.

Wat wel?

Leegte.