#HeToo

BoekenBoeken

MeToo-kwesties kennen meestal geen winnaars.

(Vermeende) daders worden er per definitie slechter van, (vermeende) slachtoffers nooit beter.

In die zin is de zaak van recensent Arjan Peters tegen de Volkskrant een unicum.

Hij had zich volgens het Gerechtshof nog nét niet schuldig gemaakt aan #MeToo, toen hij schrijfsters die hij zou gaan recenseren per mail uitnodigde voor etentjes. En wat verder ter tafel kwam.

Maar de Volkskrant had in het onderzoek naar de beschuldigingen aan zijn adres zo veel fouten gemaakt, dat hij naast 32.000 euro transitievergoeding een schadevergoeding van 370.000 euro kreeg.

De best betaalde ranzige mailtjes ever 🙂

De Deken

Eind 2020 vermoedde de Dienst Justitiële Inrichtingen (DJI) dat advocaat Youssef Taghi in de EBI in Vught boodschappenlijstjes kwam ophalen bij zijn neef Ridouan.

De Deken van de Orde van Advocaten stelde in maart na een onderzoek: “Er is niets van gebleken”.

Die woorden kwamen me bekend voor.

Ze werden namelijk ook gesproken nadat de Deken onderzoek deed naar ‘het broertje van Musa’, een advocaat die informatie zou hebben gelekt naar de organisatie van dezelfde Ridouan Taghi.

Nu vroeg ik me af: had de Deken het toen wél bij het rechte eind?

Héél goed onderwerp voor ‘Khalid & Sophie’!

Mr. Taghi

Mooi detail in de zaak van de neven Taghi.

Het Openbaar Ministerie weet nog niet precies welke orders mr. Youssef Taghi als boodschappenjongen van verdachte Ridouan Taghi allemaal precies de EBI in Vught uit ‘smokkelde’.

Ja, hij stuurde wellicht de drugshandel aan.

Ja, hij overlegde over een ontsnapping.

Maar nee, er zijn beslist géén aanwijzingen dat Ridouan zijn neef de advocaat heeft bijgepraat over wat er met Peter R. de Vries moest gebeuren (en gebeurde).

Waarom moet dat expliciet gemeld worden?

Maakt dat, áls Ridouan niet de opdrachtgever zou zijn, het megalek in ons juridische systeem minder schandalig?

Dacht het niet.

Berichten

Films en seriesFilms en series

Mooie krantenberichten zijn dat altijd, vind ik.

Dat je leest dat de Belgische serieontvoerder, serieverkrachter en seriemoordenaar Marc Dutroux depressief is en op de rand van de afgrond staat omdat meneer de hoop heeft opgegeven om ooit nog vervroegd vrij te komen nu uit psychiatrisch onderzoek is gebleken dat die psychopaat totaal geen spijt van zijn daden heeft en dat hij daardoor nog steeds een gevaar is voor de samenleving. En dat zijn advocaat vindt dat de gevangenisdirectie in Nijvel hem ook nog een beetje loopt te pesten.

En dat je dan maar één ding denkt.

Namelijk: nou èn?

Galg voor Hugo

Ik nam voetstoots aan dat al die “600.000”  demonstranten in Amsterdam met mij vonden dat mensen die met een Jodenster of een galg voor Hugo de Jonge waren afgereisd “om hun vrijheid te bevechten” louter afbreuk deden aan hun goede zaak.

Omdat het dan weer over de vorm ging in plaats van over de inhoud.

Maar inmiddels weet ik beter.

Want tussen de keurige, brave demonstranten zaten ook wat échte complotdenkers.

Lui die denken dat de Jodenster-shirts en de galg zijn geleverd dóór de overheid om de demonstranten zwart te maken.

Dan ben je écht mataglap.

Of een dommemensenmenner.