Waarom toch?

Schoencadeaus (NL)

Ik begon ooit bij de PvdA.

De tijd van Den Uijl.

Toen de A nog voor ‘arbeid’ stond. Toen het nog ging om goed onderwijs, nette salarissen en een autootje voor iedereen.

Gisteren besloten de leden van de PvdA dat de maximumsnelheid in grote delen van Nederland naar 80 kilometer per uur moet en dat de prijs van vliegtickets (in afwachting van een Europees vliegverbod) met 100 euro omhoog moet.

Dat die leden de partij die net uit de as aan het verrijzen was, willen euthanaseren, zal me eerlijk gezegd jeuken.

Maar vanwaar die haat voor de gewone man?

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Schmink enzo

Soms ga ik te kort door de bocht.

Vanochtend nog.

Schrijf ik dat mensen die Zwarte Piet zwart willen houden volgende week allemaal verkleed én zwart geschminkt naar de intochten moeten met zakken vol lekkers.

Een prima plan.

Maar veel effectiever is als ze daarnaast níks meer kopen bij winkeliers en winkelketens die buigen voor de KOZP-activisten. Of die, nog voor moslims het komen ‘vragen’, alvast christelijke feesten als Kerstmis en Pasen van hun naam ontdoen, liefst stiekem.

Het enige wat die bedrijven echt interesseert: geld.

Benieuwd hoe snel een kopersstaking een eind maakt aan dat vreselijk laffe geknipmes.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Gewoon toegeven

Hoooooiiiiii, Halsema’tjes!

Ik had beter niet kunnen meewerken aan die reportage met die Ajax-auto bij De Kuip. Want toen zat ik een tijdje in een cel en moest ons gezin onderduiken.

Ik had beter niet bij PowNed kunnen gaan werken. Want ik was totaal ongeschikt voor die wereld en het deed mijn bloeddruk geen goed.

Ik had beter geen lijstrekker van GeenPeil kunnen worden. Want ik was een schoenmaker ver van zijn leest en het kostte ons klauwen met geld.

Maar ik deed het wel en droeg de consequenties.

Zo moeilijk is het toch niet, je fouten gewoon toegeven?

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Elf jaar

Vanavond is het elf jaar geleden dat mijn vader zijn laatste vier woorden uitsprak.

“Het is goed zo.”

Elke dag ga ik nog door de hoge schuifdeuren die hij, inmiddels ziek, ergens in 2007 ontdeed van honderden spijkertjes en klaar maakte voor hergebruik in ons toen nieuwe huis. En loop ik langs zijn gereedschapskist met zorgvuldig geconserveerd gereedschap, deels nog van toen hij in de jaren ’40 op de Ambachtsschool zat.

Elf jaar.

Lang geleden?

In mijn geheugen eerder gisteren.

En dagelijks realiseer ik me: genieten!

Want voor je het weet, zeg je zelf dat het “goed zo” is…

102.000 namen

Vanaf 2007 beijvert het Auschwitz-comité zich voor de komst van een Namenmonument in Amsterdam.

Vandaag veegde de rechter de laatste bezwaren van omwonenden van tafel. Op 1 oktober 2019 kan worden begonnen met de bouw van een ‘doolhof’ van in totaal zo’n 400 meter muur, dat wordt opgebouwd uit ruim 102.000 stenen met namen- en geboortedata van tijdens de Tweede Wereldoorlog vermoorde Joden, Sinti en Roma.

Als de omwonenden althans niet doorprocederen bij de Raad van State.

Is de ‘not in my backyard’-reflex toch sterker dan de nagedachtenis van hen die voor drie knaken kopgeld verraden werden?

Lieve stad.