Idealisme

Ik las een Twitter-bericht van D66-fractievoorzitter Jan Paternotte.

Hij schreef: “Sigrid Kaag is nu 4,5 jaar actief in de Nederlandse politiek. De decennia ervoor hebben haar gemaakt tot de leider die ze is. Een leider die weet dat idealisme pas iets waard is als je voor resultaat gaat.”

Ik dacht aan de toeslagenouders.

Aan de door de staat ontvoerde kinderen.

Aan de Afghaanse medewerkers in Kabul die konden doodvallen.

Aan het Israëlische meisje Rina Shnerb.

Aan de D66-vrouwen die gedrimmeld en gepechtold waren.

Tóch wist ik dat Paternotte niet gehackt was.

Ze zijn gewoon allemaal rot van binnen, daar.

Malle meiden

Je kunt veel redenen verzinnen waarom je blijft samenwerken met een ordinaire straatrat die met behulp van een knokploegje een winkel kort en klein slaat omdat haar oogappeltje er niet mocht roken.

Geld bijvoorbeeld.

Of cash.

Poen.

Duiten.

Centen.

Pecunia.

Muntjes.

Pingping.

Doekoe.

Pegels.

Monnie.

Paper.

Vloes.

Do.

Dinero.

Ekkies.

Scrilla.

Floes.

Je kunt ook, zoals Berget Lewis, Candy Dulfer en Edsilia Rombley, zeggen dat je mattie Glennis Grace “oprechte excuses heeft aangeboden” voor die wanvertoning bij de Jumbo en éigenlijk het slachtoffer is van “een samenloop van omstandigheden”.

Maar noem jezelf dan geen Ladies, maar Sloeries of Soul.

Carlo B.

Als u leest dat van grensoverschrijdend gedrag beschuldigde BN’ers aangifte doen wegens smaad en laster, laat u dan niet in de luren leggen.

Of die aangifte tot vervolging gaat leiden, is namelijk zeer ongewis. En als er vervolgd wordt, gaat er geruime tijd overheen voor de zaak dient.

Wat die BN’ers doen is: tijd winnen.

Als ze die aangifte níet combineren met een kort geding waarin een rectificatie wordt geëist, moet u helemaal opletten.

Een kort geding zouden ze namelijk altijd op hun sloffen winnen.

En snel ook.

Tenzij… ze bang zijn dat er inderdaad bewijs is.

Snapt u?

Films en seriesFilms en series

Héél erg

ModeMode

Dus Volt heeft Nilüfer Gündoğan, die ordinaire schreeuwlelijk, geschorst als lid van de Tweede Kamerfractie.

Zij zou zich volgens mensen uit haar eigen kring schuldig hebben gemaakt aan grensoverschrijdend gedrag.

Ik ben niet verrast.

Van iemand die tegen een collega-Kamerlid zegt: “Tegen fascisme is nog geen prik uitgevonden. Helaas. Anders zou ik je dagelijks spuiten”, kun je alles verwachten.

Omdat Volt toen wegkeek en nu wél ingrijpt, moet het wel héél erg zijn, wat ze heeft geflikt.

Al weten we van eerdere gevallen bij de moederpartij (hoi, Sigrid, hoi, Frans!) dat een ‘extern onafhankelijk onderzoek’ veel ellende kan witwassen…