Kajsa’s feestje

Topschrijver Özcan Akyol. Allemansvriend Erben Wennemars. BIJ1-boegbeeld Sunny Bergman. Vrolijke oom Maarten van Rossem. Klimaatredder Diederik Samsom. EU-ambassadeur Arend-Jan Boekestijn. Kom-maar-binnen-met-je-papa-en-mama-roeper Margrite Kalverboer. Geenstijl-hater René Couperus. En natuurlijk minister van Binnenlandse Zaken Kajsa Ollongren zelf.

Het is maar een heel kleine greep uit de line-up van het ‘Democratiefestival’, vrijdag en zaterdag in Nijmegen.

Ambtenaren krijgen er inmiddels een vrije middag voor en worden met bussen vervoerd.

En nog raakt Kajsa’s propaganda-apparaat de 7000 gratis (!) kaarten aan de straatstenen niet kwijt.

Net zo’n ‘succes’ als haar nepnieuwscampagne bij de verkiezingen.

En vast ook weer de schuld van Geert Wilders 😉

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Dag, vertrouwen

Ik zou zo graag op de politie willen kunnen vertrouwen.

Dat als de politie zegt dat ze bij eenvoudige inbraakjes door pubers, zoals die gewapende inbraak door de zoon van Femke Halsema, nooit de media opzoeken, dat dat dan klopt.

Dat dat geen leugen is.

Maar dat is het helaas wel.

Scooter stelen zonder wapen? Persbericht!

Telefoon stelen zonder wapen? Persbericht!

Poging tot inbraak zonder wapen? Persbericht!

Geslaagde inbraak zonder wapen? Persbericht!

Enzovoorts, enzovoorts.

En maar volhouden dat het zoontje van de burgemeester geen speciale wegmoffelbehandeling kreeg.

Wat zou ik graag op de politie willen kunnen vertrouwen.

Maar helaas…

 

Verslaafd aan schrijven?

Gisteren vroeg iemand: “Als je het gratis moest doen, schreef je al die stukjes dan nog?”

Dat vragen ze aan de bakker over brood bakken nou nooit.

Maar ik gaf toch maar eerlijk antwoord.

“Misschien ben ik gewoon verslaafd en zou ik blijven schrijven. Wel véél minder, want ING wil elke maand geld van me. Maar ik denk eerlijk gezegd dat ik er metéén mee zou kappen. Als er voor iets geen markt is, wordt het sneu. En óf er markt voor mijn stukjes is, bepalen bij mij vooral Bol.com, mijn sponsors en donateurs.”

Ik ben Gekke Henkie niet.

 

Voer

Bril moest af.

Hoe zou dat nou écht werken in  het hoofd van Mark Rutte?

Sinds hij 3215 dagen geleden minister-president van Nederland werd, heeft hij in Brussel hielen gelikt, aambeien ingesmeerd en alcoholisten ondersteund en beetje bij beetje onze soevereiniteit en ons geld ingeleverd.

In ruil voor wát?

Frans Timmermans werd géén voorzitter van de Europese Commissie.

Jeroen Dijsselbloem werd géén directeur van het IMF.

Zou zo’n Rutte nou niet door hebben dat hij keer op keer weer genaaid wordt waar hij bij staat?

Of is het echt zo’n mietje dat denkt dat meedoen belangrijker is dan winnen?

Voer voor psychologen.

 

Thuisterreur

De logeerkamer.

“Wat zit jij nou sneu te kijken”, vroeg mevrouw Dijkgraaf.

Ik keek op van mijn scherm.

“Nou?”

“Eh…”

Niet weer, hè?”

“Jawel.”

Wat zich vervolgens in huize Dijkgraaf afspeelde laat zich het best omschrijven als ‘terreur’.

Ze gaf me een lijst met klussen. “Vandaag af!” Ze maakte het logeerbed op. “Een week, minstens!” En ze waarschuwde. “Dit is echt de laatste keer geweest, anders heb jij een groot probleem, maatje!”

Vervolgens werd ik een paar uur genegeerd.

En toen ze eindelijk weer rustig was, vroeg ze: “Wie was het deze keer?”

“Baudet.”

“Lul! Je weet toch hoe het werkt?

PS. Van elke euro gaat 50% naar mevrouw Dijkgraaf. En hier zelfs 100%.