Bij nader inzien

Vroeger, toen ik nog meerdere boekjes per jaar schreef, reisde ik twee keer per jaar in mijn eentje naar een zonnig oord om ‘meters te maken’.

Ibiza, Aruba, Elba, you name it en mijn laptop en ik waren er.

Van zes tot tien tikken, ontbijten, naar een strandje, lunchen, strandje, van vier tot acht tikken, eten, tv-kijken, slapen.

Een heerlijk ritme, dat er ondanks 4000 woorden per dag voor zorgde dat ik na een week helemaal uitgerust thuis kom.

En nog bruin ook.

Voor 2019 staan geen nieuwe boekjes op stapel.

Ik geloof dat dat geen verstandige beslissing was.

 

Bedriegen, bedroog

Ook ik was vroeger gek op Pippi Langkous.

Dat de herinnering je bedriegt, blijkt: voor mijn gevoel duurde die serie járen, maar in werkelijkheid werden 20 van de in totaal slechts 21 afleveringen uitgezonden tussen 9 januari en 21 mei 1972.

We zijn 47 jaar verder en nog altijd hoor je Pippi’s uitspraak ‘Ik heb het nog nooit gedaan, dus ik denk dat ik het wel kan’ terugkeren.

Wat ook bedroog, waren de makers van de serie. Iedereen liep financieel binnen op Pippi Langkous, behalve de drie hoofdrolspelers.

Daarom zeg ik: massaal meedoen aan de crowdfundingactie van Heleen Bosma!

 

Rosanna’s allessie

“Wat hadden we het fijn vandaag. We waren heerlijk aan het wandelen, je liep naast Papa en Shane toen je ineens besloot over te steken. Dat je voor onze ogen uit het leven bent gehaald door een auto is iets wat we nooit meer zullen vergeten. Lief en leed hebben we gedeeld. We houden oneindig veel van je vergeet dat nooit waar je ook bent in ieder geval in mijn hart.”

Aldus Rosanna Kluivert.

Over Hummer.

Een hondje

Het zal wel niet lief van me zijn, maar ik moest opeens aan de nabestaanden van Marten Putman denken.

Gek hè?

 

Noort & Kluun

Er zat een bijzonder aspect aan de breuk tussen de schrijvers Saskia Noort en Kluun.

De breuk zelf was dat niet.

Saskia Noort is een zure deugdoos geworden, die zelfs haar familie verstoot omdat dat karmapunten oplevert in de grachtengordel. En Kluun zal teleurgesteld zijn dat een bezoek van Saskia Noort aan Prescan bewees dat ze in goede gezondheid verkeerde, dus voorlopig geen handel voor ‘m werd.

Nee, het bijzondere zat ‘m er in dat uitgeverij Overamstel de breuk namens de twee meldde via een officieel persbericht.

Dan ben je echt een béétje te veel in jezelf gaan geloven.

 

Is dit dan het beste?

Er was een jongen dood gegaan.

Waarschijnlijk een gevalletje verkeerde plaats, verkeerde tijd.

Het genereerde veel aandacht van de media. Er kwam een herdenking.

De jongen was namelijk een rapper.

Het ging allemaal nogal aan me voorbij, want ik kende die jongen niet.

Tot ik op social media mensen erover zag schrijven.

Geschrokken. Respectvol.

Maar ik zag ook, meer dan eens: “Feis wie?

Over de mensen die zo’n vraag stellen, kan ik dan best lang nadenken.

Als je iemand, nota bene een dode, wilt afpissen, is dit dan echt het beste wat je te bieden hebt?

Da’s best zielig.