Foutje, bedankt!

Films en seriesFilms en series

Vorig jaar had Ongehoord Nederland het ‘Zwarte Pietenjournaal’.

Een ludieke reactie op het ‘Sinterklaas Journaal’ van de Publieke Omroep, dat nadrukkelijk wordt gebruikt als politiek instrument.

Bijvoorbeeld om de Zwarte Piet-discussie een bepaalde kant op te duwen.

Heel goed, dat tegengeluid.

Eindelijk voor elk wat wils.

Dit jaar wilde ON weer een ‘Zwarte Pietenjournaal’ maken.

Maar nu is Ongehoord Nederland zelf een publieke omroep en dus afhankelijk van de NPO.

Die weigert het ‘Zwarte Pietenjournaal’ op te nemen in de programmering.

Dat is de prijs die ON betaalt voor 3,5 miljoen euro belastinggeld.

Zoiets heet: schieten in eigen voet.

Vooruit verdedigen

Films en seriesFilms en series

Er is een term uit de voetballerij waarvan ‘rechtse’ mensen veel kunnen leren: vooruit verdedigen.

Daarbij voorkom je, door ver van eigen doel al te verdedigen, dat de tegenstander een doelpunt maakt én vergroot je je eigen kansen om te scoren.

Waarom maken ‘rechtse’ mensen het hun tegenstander altijd zo makkelijk door pas te gaan verdedigen als de tegentreffer al gevallen is?

Als ‘omvolking’ je tegenstander een kans voor open doel bezorgt, gebruik dan liever het feitelijk juiste ‘veranderende bevolkingssamenstelling’.

En als ‘neger’ racistisch genoemd kán worden, gebruik ‘pigmentverwend’.

Zo simpel is het.

Tenzij ophef je zuurstof is natuurlijk…

(Advertentie, tijdelijk 19,66 euro)

De vier zekerheden

Er zijn maar vier zekerheden in het leven.

Als je geboren wordt, ben je naakt.

Als je echt in de shit zit, haakt 90 procent van je ‘vrienden’ af.

Als je altijd met je gezicht naar het westen staat, zie je de zon nooit opkomen.

En als er een nieuwe serie van ‘Chateau Meiland’ begint, meldt ‘de wandelaar’ zich steevast bij de roddelbladen om weer een verzinsel over Erica Meiland de wereld in te helpen.

Doodvermoeiend.

Respect voor de Meilandjes, dat ze al die sneue schreeuwen om aandacht negeren.

Ik zou ‘m omverblazen.

Eén keer diep inademen is daarvoor genoeg.

‘Val eens dood’ doen?

In mijn biografie op Twitter staat onder punt 3: ‘I don’t care’.

Leek mij een duidelijke omschrijving van mijn interesse in de mening van vreemden in het algemeen en van vreemden die mijn tijd opeisen in het bijzonder.

Die interesse bestaat niet.

Ik heb helemaal geen zin om die meningen allemaal te lezen.

Maar ik begin steeds meer te twijfelen of ‘I don’t care’ duidelijk genoeg is.

Want er zijn dagelijks mensen die mij komen vertellen dat ik iets met hun mening moet doen, omdat ze anders… niet doneren.

Zal ik van ‘I don’t care’ ‘val eens dood’ maken?

UPDATE Ik kreeg de vraag of ik gereageerd had op deze mail. Natuurlijk, ik ben niet arrogant:

Malle gedachte

Waar komt toch die malle gedachte vandaan dat mbo’ers meer waard zouden zijn als ze ‘student’ worden genoemd?

Als ik een nieuwe cv-installatie wil laten aanleggen (omdat het nog mag), bel ik eerder een (v)mbo’er dan prof. dr. Leo Lucassen.

Als ik mijn huis wil laten stuken, huur ik eerder (v)mbo’ers in, dan dr. Linda Duits.

En als mijn Lada Niva kuren heeft, breng ik ‘m liever naar een garage vol (v)mbo’ers, dan naar dr. Chris Aalberts.

Ik heb veel meer aan praktisch opgeleide mensen, dan aan studiebollen.

Daarom heb ik voor (v)mbo’ers dan ook duizend keer meer respect.

(Advertentie, tijdelijk €19,45)