Mijn vader

Mijn vader zou vandaag 85 geworden zijn.

Ik heb de helft van mijn genen van hem.

Normaal denk je daar niet op die manier aan, maar 2019 stond bij onze familie in het teken van genenonderzoek.

Aan moederskant (de Beukers-tak) hield de erfelijke spierziekte MD1 huis en dus was het de vraag of je het verantwoordelijke strengetje genen van je moeder of je vader had geërfd. Vijftig procent kans.

Ik had geluk.

Ik schijn erg op mijn moeder te lijken, maar dít ‘genengevecht’ won mijn vader.

Hij is er niet meer, maar postuum zeg ik: bedankt, pa.

Ook hiervoor.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Fraudeur

Isabelle Diks is een fraudeur.

Het GroenLinks-Kamerlid woonde met man en hond in Den Haag, maar omdat ze ook nog een huis in Leeuwarden had, schreef ze zich niet in en pakte sinds maart 2016 24.000 euro netto per jaar aan ‘verblijfsvergoeding’, terwijl ze recht had op 8700 euro per jaar.

Fractievoorzitter Jesse Klaver was slim: hij heeft de kwestie-Diks voorgelegd aan de onlangs benoemde ‘integriteitsadviseur’ van de Tweede Kamer.

Daar kunnen twee dingen uitkomen.

Óf Diks is de Sjaak.

Óf ze hebben de verkeerde ‘integriteitsadviseur’ aangesteld.

Maar het blijft politiek Den Haag.

Dus vooralsnog houd ik beide opties open.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Snap ik

Jeroen Pauw stopt.

Snap ik.

Op een gegeven moment ben je er wel klaar mee. Elke keer die waan van de dag. Elke avond laat je nest in.

Nooit eens een knokpartij, zoals Karel van der Graaf nog weleens overkwam. Nooit eens een bedreiging, zoals Barend en Van Dorp ontvingen.

Het kabbelde en het kabbelde en het kabbelde.

Op hoog niveau, want Pauw is een vakman.

Sterker: de beste in dat vak.

Met afstand.

De laatste jaren keek ik eigenlijk alleen nog fragmenten terug. Als er ophef was geweest. Of een lul, zoals Frans Timmermans.

Toch zal ik ‘m missen.

PS. Been there 🙂

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Kunst

Je plakt met Duct-tape een banaan op de muur en je noemt het ‘kunst’.

En dan verkoop je het, met een certificaat van echtheid, voor 102.000 euro op een veiling.

Dat flikte de Italiaanse kunstenaar Maurizio Cattelan.

En niet met één banaan, maar met drie.

Als simpele jongen uit de polder vind ik mensen die zoiets kopen van de ratten besnnuffeld. Maar anderzijds heb ik respect voor zo’n kunstenaar, die op de een of andere manier toch aanvoelde dat er markt voor zoiets was.

En ik dacht ook nog: zó kan Jerry Afriyie toch óók zijn geld gaan verdienen?

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Anno 2019!

“Heteronormatief. Hahahaha.”

“Wat lach je nou?”

“Die griet op tv. Die klaagt over ‘heteronormatief’. Anno 2019!”

“O.”

“Hoe lang zijn wij nou samen, schat?”

“Ruim 35 jaar.”

“En toen ik je leerde kennen, was toch wel een derde van je volleybalteam lesbisch, als het niet meer was.”

“Ja.”

 “En die woonden toch allemaal samen met andere lesbiennes.”

“Ja.”

“En het is niet zo dat ik heel erg voorop loop bij het accepteren van ‘nieuwe’ ontwikkelingen, toch?”

“Nee.”

“Maar relaties tussen homo’s en tussen lesbiennes vond zelfs ík toen toch al doodnormaal.”

“Ja.”

“Laat ze opflikkeren dan, met die aanstellerij!”

Kerst

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).