Kick out de Jerry’s

De criminele voorman van Kick Out Zwarte Piet heeft gesproken.

Gemeenten “waar geen of een onduidelijke verandering naar een Sinterklaasfeest zonder Zwarte Piet plaatsvindt”, krijgen tijdens hun plaatselijke intocht bezoek van vertegenwoordigers van de militante tak van de herstelbetalingsactivisten.

Wie zoet is krijgt lekkers, wie stout is het tuig.

Die Jerry’s en hun blanke knechten gaan nóg maar een keer in het aangezicht van onschuldige kinderen duidelijk maken dat zíj wel even bepalen dat Zwarte Piet niet langer zwart mag zijn.

Als ze ergens waar dat tuig komt nog een oude, kleine, kale Zwarte Piet nodig hebben: ik máák tijd!

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Lachen met Jesse

We deden er natuurlijk wat lacherig over, over die zogenaamde enkelblessure van Jesse Klaver, zogenaamd opgelopen bij een potje zaalvoetbal in Laakkwartier.

Dat-ie zijn herfstvakantie met een weekje wilde verlengen. Dat-ie bang was voor een confrontatie met de bouwsector. Dat degene die het gedaan had een meter bier verdiende. Of juist niks, want niet doorgetrapt.

Maar feit is: een werknemer die zijn enkel verzwikt, kan gewoon werken, zeker als-ie geen staand beroep heeft. Desnoods wordt zo iemand opgehaald met een taxi.

Dus Jesse Klaver is, naast poseur, nu ook fraudeur.

Mevrouw Dijkgraaf zegt het zelf.

En die kan het weten.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Doodsbang

Minister Kajsa Ollongren deugt natuurlijk voor geen meter.

Toch voel ik geen enkel leedvermaak als ik lees dat ze langer in de Ziektewet zit vanwege complicaties na een bijholte-operatie.

Dat soort ellende gun je, als je een beetje fatsoen in je donder hebt, niemand.

Die vrouw heeft ook vrouw en kinderen.

En ze moet doodsbang zijn, nu ze aan bed gekluisterd is, want elk moment van de dag kan de bel gaan.

En als ze dan naar de deur strompelt en open doet, is toch elke keer weer de vraag: is het een mens?

Of is het Pia Dijkstra?

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

Advertentie

 

Aangifte?

“Ga je aangifte doen?”

Tientallen keren kreeg ik die vraag gisteren.

Omdat ene Melle Kielstra uit Wijnjewoude het betreurde dat ik niet in de Pathé-bioscoop in Groningen was toen Ergün Senarabaci daar het volstrekt onschuldige echtpaar Visser vermoordde.

Ik word best moedeloos van die vraag.

Ten eerste omdat blijkbaar veel mensen (met dank aan al die ‘bedreigingsfetisjisten’) het verschil tussen een doodswens (= mening) en een bedreiging (= belofte van een misdrijf) niet kennen.

Ten tweede omdat er blijkbaar veel mensen zijn die denken dat de politie er ook voor ‘rechtse’ stukkiestikkers als ik zou zijn, indien nodig.

Slaap lekker.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Doodswens

Bij het Algemeen Dagblad werkt een webredacteur die graag tuig mobiliseert.

En dan hapt ene Melle Kielstra, door te betreuren dat je niet in de Pathé-bioscoop in Groningen was, toen Ergün Senarabaci daar op beestachtige wijze het echtpaar Visser afslachtte.

Veel smakelozer kan een doodswens niet zijn.

Dankzij Google (en mensen uit Drachten e.o.) weet ik inmiddels dat die Melle Kielstra bestaat en waar hij woont. Een echt mens, een gepensioneerde, meldt onder zijn eigen naam dat ik afgeslacht had moeten worden in die bioscoop…

En de webredacteur?

Die wast zijn handen in onschuld.

Daaraan herkent men de gestoorde rat.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).