De zon!

Twee dagen loop ik al in T-shirt buiten. De koeien in de wei. Het is weer zomertijd. Veranda en hangmatten lonken.

Laat het eeuwig voorjaar zijn!

Ja, ik ben in een vrolijke bui.

Zo vrolijk, dat ik zelfs niet uitsluit dat alles toch nog goed komt met Nederland. Dat de klimaatmaffia gestopt wordt. Dat gelukszoekers hun éigen land gaan opbouwen in plaats van het onze verzieken. En dat de VVD weer ‘mijn’ VVD wordt.

Maar als ik dan lees dat 64 procent van de VVD-kiezers Kajsa Ollongren prima vindt als minister-president, trekt er een donderwolk voor de zon.

 

Overleden

In 1997 werd ik, evenals twee Panorama-collega’s, van mijn bed gelicht. We hadden een undercover-reportage niet zo handig aangepakt.

Er volgden drie dagen zonder riem in de broek en veters in de schoenen in een politiecel, 23 maanden wachten op al dan niet een strafzaak en veel morele druk van mijn toenmalige werkgever om een schikking te accepteren.

Gisteren werd bekend dat de politieke bestuurder die ons toentertijd per se een lesje wilde leren, is overleden.

Ik vroeg mevrouw Dijkgraaf: “Is het heel raar als ik…”

Ze onderbrak me. “Ja, dat is héél raar!”

Ik zweeg.

Net op tijd…

 

Anne

We keken het nieuws.

“Het zal je toch overkomen, zeg”, zei ik tegen mevrouw Dijkgraaf. “Dat je kind wordt vermoord omdat zo’n klootzak vrij rondloopt. Dat hij met een beroep op de privacywetgeving kon voorkomen dat zijn dossier werd doorgestuurd. Als het mijn dochter was, zou ik niet voor mezelf instaan, denk ik.”

“Wat zou je doen dan”, vroeg mevrouw Dijkgraaf.

“Ik zou de verantwoordelijke echt naar zijn strot vliegen, denk ik.”

“Het punt is: je hebt geen idee wie je moet hebben dan. Het zijn er zó veel.”

En daarom zal Anne Faber dus niet de laatste ‘Anne’ zijn.

 

Háát aan de EU

Ik ben Rotterdammer van geboorte. Jistergeaster. Import-Fries. Nederlander. Europeaan.

Geen EU’er.

Ik háát de EU.

Elke dag een beetje meer.

Gisteren werden op één dag internet vermoord, ww-uitkeringen cadeau gedaan aan profiteurs en er een verplichte snelheidsbegrenzer én een data-tracker in alle nieuwe auto’s ingevoerd.

De grap dat ‘1984’ van George Orwell de gebruiksaanwijzing voor Brussel is bij het modelleren van het Groot Europeesch Rijk is geen grap. Was ook nooit een leuke grap.

Het was een enorm understatement.

De EU gaat veel verder.

En wij, wij zitten met z’n allen te snurken.

Tot het te laat is…

 

Allemaal pulsvisser

Een ‘linktax’ en een ‘uploadfilter’.

Het klinkt als ‘iets met geld’ en ‘iets met techniek’, maar is in werkelijkheid de moord op het vrije internet.

Vanmiddag gepleegd door 348 Europarlementariërs.

De Nederlandse Europarlementariërs stemden tegen. Maar Nederlandse Europarlementariërs hebben, net als Nederlandse Kamerleden en Nederlandse burgers, geen reet meer te vertellen over Nederland.

Het uploadfilter gaat nu nog over copyrightschendingen.

Binnenkort volgt uitbreiding naar ‘terroristische content’.

En daarna is ‘Brussel (en Ollongren) onwelgevallige content’ aan de beurt.

Wij, internetters, zijn allemaal pulsvissers geworden. Wandelende zakken met geld voor wie parlementariërs zogenaamd opkomen, maar die in werkelijkheid lekker kunnen doodvallen.