En gij geleuft dat?

De toenmalige VVD-minister van Justitie Ivo Opstelten bemoeide zich hoogstpersoonlijk met de beslissing om PVV-leider Geert Wilders te vervolgen voor zijn ‘Minder, minder, minder’-uitspraken.

Gisteren werd bekend dat de advocaat van Wilders, Geert-Jan Knoops, Opstelten mag verhoren over zijn rol.

Gisteren stuurde het OM een persbericht dat de toenmalige minister van Justitie Ivo Opstelten zich níet hoogstpersoonlijk bemoeide met de beslissing om PVV-leider Geert Wilders te vervolgen.

Uhuh.

Het OM is blijkbaar bang dat Opstelten een dermate seniele oude baas is geworden, dat hij vergeet hoe hij moet zeggen dat hij dingen vergeten is.

Dat persbericht is Opsteltens spiekbriefje.

 

Negen over vijf

Als ik vroeger mijn vader voor gek verklaarde omdat hij steevast om zes uur wakker was (ook op zondag), zei hij: “Je kunt nog lang genoeg dood zijn.”

Ik heb ‘m inmiddels overtroffen.

Er gaat geen dag voorbij of ik ben om negen over vijf wakker.

Of eerder.

Dan beginnen de radertjes in mijn hoofd meteen te draaien en kan ik kiezen tussen woelen in bed en proberen door te slapen of opstaan en aan de slag gaan.

Ik kies steevast het laatste.

“Veel gedaan vandaag” vind ik nou eenmaal fijner dan “Uuuuuuuuren wakker gelegen”.

Ben ik dan raar?

 

Stoere praat

De Iraanse regering liet twee (Iraanse) inwoners van Nederland omleggen.

Minister Blok van Buitenlandse Zaken (VVD) mag voor elke camera die zich bij hem meldt nu stoere praat verkopen.

Boos zus, bedroefd zo, straffen hier, sancties daar.

En we zijn natuurlijk met z’n allen al lang weer vergeten dat vorig jaar Bloks collega Sigrid Kaag (D66) voor de Iraanse president Hassan Rouhani op de knieën ging. En dat, hoe toevallig, niet lang daarna een ‘militair attaché’ in Iran werd aangesteld. Iemand die de banden tussen hun en ons leger moet bevorderen…

Deugen, écht deugen, is maar lastig voor politici.

 

Zwaar leven

Zelfs dit sujet (a.k.a. ‘de schoolkrantredacteur’) scheldt alleen maar.

“Jij zal zeker ook wel vaak bedreigd worden.”

“Nee.”

“Maar soms toch wel?”

“Nooit. Nou ja, in 1997 nog een keer.”

“Maar je schrijft toch stukjes waarvan ik soms denk: nou eh…”

“Ik word nooit bedreigd.”

“Uitgescholden dan.”

“Dat wel.”

“Dat lijkt me vervelend.”

“Welnee.”

“Hoe ga je daar mee om dan?”

“Ik luister niet. Blocken. Muten. En als ze het midden in mijn gezicht doen: meewarig kijken en weglopen.”

“Doen ze het weleens midden in je gezicht dan?”

“Nee.”

“Maar soms toch wel?”

“Nooit.”

Spannender kan ik het leven van een stukkiestikker in Eesterga niet maken, mensen.

Sorry.

 

Met zulke vrienden…

De politie is je beste vriend.

Behalve als je aangifte wilt doen van seksueel misbruik.

Dan maakt de politie je vooral bang voor de gevolgen. Dan vertelt de politie je dat je ook een ‘melding’ kunt doen.

Het overkwam twee slachtoffers van atletiekcoach Jerry Mendels.

Het eerste al in 2000.

Daardoor kon hij nog achttien jaar lang dierenporno kijken met zijn minderjarige pupillen, onbeschermd seks met ze hebben en ze zelfs bezwangeren voor hij afgelopen zomer eindelijk bekende.

Toen alle zaken waren verjaard…

De meldingen die twee van zijn slachtoffers deden, zijn inmiddels ‘zoek geraakt’.

Fijne vriend, die politie.