Lippendienst aan de VVD

Complotdenkers zeggen weleens dat de VVD de politieke redactie van De Telegraaf al decennia in haar zak heeft vanwege gedeelde seksuele voorkeuren van de betrokkenen.

Feesten met jonge mannen als ‘speelgoed’ zouden een band voor het leven creëren.

Altijd valt dan ook de naam van de prominente en tot voor kort zeer machtige VVD’er Joris Demmink.

Ik heb er nog nooit bewijs van gezien.

Ik weet wél dat De Telegraaf ook richting 20 maart weer enthousiast lippendienst verleent aan de VVD. Zaterdag met Dijkhoff. Vandaag met een mes in de rug van PVV’er Dion Graus.

Zeg jij het maar…

 

Sterf, klimaatfascisten

De rosbief van slager Boer in Bergambacht van vroeger, daar kan die van de Jumbo of de Appie never nooit tegenop. Biefstuk, toentertijd toch het eh… vleesgeworden engeltje dat op je tong pieste, is bepaald niet meer  wat het geweest is. En mijn lievelings, een ouderwets balletje gehakt met harde korst, háált het niet meer bij dat van mijn vader. En dat ligt niet aan mevrouw Dijkgraaf, maar aan het basismateriaal dat tegenwoordig beschikbaar is.

Dus ja, ik ben minder van het vlees geworden.

Maar als het van de klimaatdrammers op rantsóen moet, word ik vooral heel erg recalcitrant.

 

Door de mand

Soms walg ik van mensen.

Ik schrijf bijvoorbeeld dat ik bevriend ben met een bepaalde mevrouw.

En ik krijg als reactie: “Wat val jíj door de mand, zeg!”

Waar halen mensen toch de gore moed vandaan om zich te bemoeien met je vriendschappen?

Ik heb zelf ook stomme dingen gedaan in mijn leven. Eén keer mocht ik er zelfs een paar nachtjes voor in de politiecel logeren.

Het leidde niet tot een strafzaak enzo. Maar één ding leerde ik er wel van: dat je op zulke momenten je echte vrienden leert kennen.

En tellen.

Dat kan op één hand.

Makkelijk.

 

In elkaar slaan

Toch nog even zitten denken aan die woorden van premier Mark Rutte.

“Ik zou ze het liefst allemaal persoonlijk in elkaar slaan die lui…”

Hoort een premier natuurlijk niet te zeggen.

Hoort niemand te zeggen.

Maar ben ik zonder zonde?

Wat is mijn eerste gedachte als ik Frans Timmermans zich zie gedragen alsof hij de unaniem verkozen leider van de vrije westerse wereld is? Als ik dat zelfingenomen smoelwerk van Alexander Pechtold zie? Als ik Judith Sargentini een democratisch gekozen leider van een land de maat hoor nemen alsof het een brutaal kutkind is in haar kleuterklas?

Het liefst…

 

Gutmenschen?

Ik ken mensen die niet kunnen wachten tot ze een warmtepomp mogen kopen. Die vinden dat sterke, stoere negers die een plekje op de watertaxi tussen Afrika en Europa hebben gekocht hier de rest van hun leven gratis huis, gratis zorg en gratis geld verdienen. Die aangifte doen tegen politici vanwege een mening. Die moeiteloos hebben geschakeld van ‘blank’ naar ‘wit’. Die zich een schuldgevoel laten aanpraten voor wat hun voorouders vier eeuwen geleden níet geflikt hebben met slaven. Die -laatste modegril!- spreken over ‘vliegschaamte’, want CO2 enzo.

We noemen zulke mensen ‘Gutmenschen’.

Mij lijkt ‘Wappies’ een betere naam.