VN-verdragen

Gisteren heeft een rechter met het VN Kinderrechtenverdrag in de hand besloten dat een Nederlandse gemeente een Somalisch gezin uit Engeland onmiddellijk een huis móet geven.

Eind vorig jaar werd het Verdrag van Marrakesh ondertekend. Dat regelt de rechten van iedere migrant die denkt dat de zon in de westerse wereld harder schijnt dan thuis.

Linkse politici waren dolblij, omdat ze een warm hartje kregen van de kans om straks héél veel zielige mensjes gelukkig te kunnen maken.

‘Rechtse’ politici die er voor waren, zeiden: “Is niet bindend, hoor!”

Ik voorspel je één ding: de leugen kwam van rechts.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Lief!

Het is altijd fijn als mensen die het goed hebben iets doen voor de minder bedeelde medemens.

Zo biedt een Amsterdammer op Facebook het volgende aan: “Ik verloot onder mijn volgers een verblijf van een nacht in mijn prachtige nieuwe huis voor twee personen aan, inclusief ontbijt bij Blushing en diner bij The Burgerroom! Tag de persoon waarvan jij denkt dat die het helemaal te gek zal vinden om in dit waanzinnige appartement te verblijven! Ik kies aanstaande maandag random een winnaar.”

Lief!

Eén addertje onder het gras: “En een meet and greet met mij!”

Was getekend: Gordon Heuckeroth.

 

They Were Here

Hoe krijg je een stel criminele uitvreters je pand uit?

“Even acht weken wachten”, kreeg de Amsterdamse ondernemer Salih Ozcan te horen, toen hij zijn éigen pand in Sloterdijk wilde betreden. “Is de wet.”

Maar het kan dus wel sneller.

Je maakt een Facebook-pagina aan waarin je een ‘demonstratie’ aankondigt met de bedoeling de rechtmatige eigenaar zijn pand ‘schoon’ terug te geven. Lees: leeg.

Dan weten ze zélfs in Amsterdam niet hoe snel ze de brandweer moeten laten zeggen dat het wel héél onveilig wonen is daar en wordt het met spoed ontruimd.

Zonder arrestaties, dat dan weer wel…

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).

 

Wat een week

De kneus die “Allahu Akbar” schreeuwde tijdens de twee minuten stilte bij de Dodenherdenking, krijgt vanwege een administratieve fout 27,50 euro ‘schadevergoeding’ van de Staat.

De Arriva-buschauffeur die een tot moslima bekeerde kuttekop in nikaab uit Nijmegen volgens de wet de toegang tot zijn bus wilde ontzeggen, krijgt geen gouden horloge, maar een standje van zijn baas.

De politieke partijen die de boel probeerden te bedonderden, worden voor de vorm ‘op de vingers getikt’ door minister Kajsa Ollongren.

Een Groningse loser die “Boe!” riep tegen premier Mark Rutte krijgt 40 uur taakstraf.

En dan is de week pas halverwege.

 

Omvolking?

Ik werk stiekem een beetje mee aan een alternatieve internationale nieuwswebsite.

Een linksige journalist sprak me er op aan dat op die site het woord ‘replacement’ wordt gebruikt, om de toename van het aantal pigmentverwende medelanders alhier te duiden.

‘Omvolking’.

Ik legde hem uit hoe het straatbeeld in Rotterdam er in 1969 uit zag. En hoe nu.

En dat ik niet geloof in een groot wereldwijd complot (‘Kalergi-plan’ en dat soort onzin). Maar dat mijn ogen me niet bedriegen.

Zelf noem ik het zelden ‘omvolking’. Want dat is meer een woord voor aluhoedjes.

Ik noem het liever: de feiten.

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door vaste maandelijkse donaties (Back me) en door incidentele giften (Bunq me).