Kim & Jaap

Kim en Jaap krijgen een kindje.

Dat is niet de titel van een voorlichtingsboekje voor kleuters, maar het onderwerp van een gepolijst filmpje, dat gretig gedeeld wordt door de krant die ‘de primeur’ kreeg.

“We zijn nu dertien weken zwanger”, meldt Kim. Kims vorige kinderen werden via ivf verwerkt, maar deze keer was er een wonder: “In de coronatijd gewoon in de buik gekomen”. En ze is heel blij dat het ‘out in the open is’, zodat ze de wereld haar buik kan laten zien.

Heb je geen fláuw idee wie Kim en Jaap zijn?

Heb jij even mazzel!

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door eenmalige of maandelijkse donaties op Back me. Waarvoor mijn dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Herinneringen (9/9): Kromme stang

Op het moment dat je in mijn jeugd naar de middelbare school ging, kreeg je in plaats van je kinderfiets een grote-mensenfiets.

Ik dus ook, vandaag precies 46 jaar geleden.

Alleen: het paste nog niet.

Toentertijd was er voor verticaal uitgedaagden als ik een tussenoplossing: een herenfiets met een kromme stang.

Dus ik overbrugde de 11,1 kilometer tussen de Goudenregenstraat in Bergambacht en de RSG aan de Burg. Martenssingel in Gouda dagelijks op een net-niet-fiets.

Volgens mijn moeder was het niet iets om je voor te schamen.

Uhuh.

Weinig jongens verlangden zo naar hun eerste brommer als ik.

Een Puch met hoog stuur.

Halfhoog, in mijn geval.

Ook te koop in boekvorm

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door eenmalige of maandelijkse donaties op Back me. Waarvoor mijn dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Herinneringen (7/8): Omgebouwde

Mijn vader en moeder keken nogal verschillend naar de wereld.

Kwamen we in Rotterdam een op te hoge hakken strompelend persoon in een jurk tegen met baardgroei, forse adamsappel en stuitend gebrek aan talent voor visagie, dan wachtte mijn vader netjes tot de afstand groot genoeg was.

En dan zei-ie droogjes: “Een omgebouwde”.

En mijn moeder: “Piet! Moet dat nou?”

Hij hield van duidelijkheid, zij van de kerk in het midden.

Ze corrigeerde ‘m wel.

“Travestiet”.

En dan zei -ie bij de volgende travestiet: “Een vent in een jurk”.

Dat LGBTQIAPK+-gedoe had ie niet getrokken, denk ik.

Ook te koop in boekvorm

De dagelijkse ’99 woorden’ worden mede mogelijk gemaakt door eenmalige of maandelijkse donaties op Back me. Waarvoor mijn dank! (Kopen via mijn partnerlink bij Bol.com wordt ook gewaardeerd)

Herinneringen (6/8): Kunstenares

Films en seriesFilms en series

Mijn moeder bemoeide zich nooit met mijn liefdesleven(tje).

Tot ze me op een avond aansprak.

Ik was, als 19-jarige, een paar keer gesignaleerd bij een 38-jarige kunstenares op ons dorp.

En niet alleen tijdens twee interviews die ik samen met een collega van de Schoonhovense Krant met haar man had gehad.

Daarna.

Zonder die collega.

Terwijl haar man weg was.

Ze zei dat er over geroddeld werd. En vroeg of er wat speelde.

“Doe normaal, ma!”

Jaren later vroeg ze er nog eens naar. Hoe dat nou zat, toentertijd.

Ik kon het niet mooier maken dan het was.

Helaas.

Ook te koop in boekvorm

Ik spaar nu voor een Lada Niva. Helpen kan via eenmalige of maandelijkse donaties op Back me. Waarvoor mijn dank!

Herinneringen (5/8): Soep

De tomatensoep van mijn moeder vond ik de lekkerste.

Toen ik pas samenwoonde met (nu) mijn vrouw, een kookliefhebber, wilde ze me een plezier doen door te proberen die soep ook voor me te maken.

Ze vroeg of ik het recept misschien wist.

Dat wist ik.

“Een pakje Honig tomatensoep, water, balletjes halfom gehakt erin en verder niks.”

Ik werd aangekeken alsof ik een grap maakte.

Maar ik was bloedserieus. Honig tomatensoep, Nederlandse, dus zonder tierelantijntjes er in, met zelfgedraaide balletjes.

Zo had ik ‘m 20 jaar lang gegeten.

Als ‘koken’ ‘opwarmen’ is, kon mijn moeder heel goed koken.

Ook te koop in boekvorm

Ik spaar nu voor een Lada Niva. Helpen kan via eenmalige of maandelijkse donaties op Back me. Waarvoor mijn dank!