Straatkrant

Mijn moeder kon soms naïef zijn.

Zo wilde ze ooit in Rotterdam, waar ze bij De Bijenkorf werkte, een Straatkrant kopen. Maar ze had niet kleiner dan 25 gulden.

“Dat geeft niet hoor, mevrouw. Ik ga wel even wisselen”.

En wég was de verkoper.

Minutenlang  heeft ze  staan wachten op een man die nooit terugkwam.

Af en toe rakelde ik het voorval op, als ze weer eens iets te nadrukkelijk het goede in een slecht mens benadrukte en ik haar ‘struisvogel’ noemde.

“Hij kan wel een ongeluk hebben gehad”, zei ze dan. “En anders had ie een leuke dag”.

PS. ?

(c) Jan Dijkgraaf