Een telefoon!

Kerstwinkel 2017

Mijn vader en moeder hadden nooit strijd over wie de telefoon gebruikte.

Mijn moeder had het ding vanaf het moment dat we ergens begin jaren ’70 het nummer 2169 kregen gewoon aan haar oor gelijmd. Geen detail van wat dan ook liet ze in haar ontelbare bijzinnen onbesproken.

Mijn vader had een hekel aan telefoneren. Als je hem tijdens zijn ziekte belde (hij overleed aan kanker) en vroeg hoe het met hem ging, waren er twee mogelijkheden: “goed” of “gaat wel”. En daarna ging het, spreekwoordelijk, over het weer.

Ik mis zowel de 90 minuten als de 90 seconden.

PS. Boekje!

(c) Jan Dijkgraaf