HEMA-worst

Als wij vroeger op vrijdagavond naar Rotterdam moesten, gingen mijn moeder en mijn zusje altijd winkelen.

Mijn vader en ik haalden, als we niet zelf iets moesten hebben, een halve HEMA-worst en gingen voor de winkel ‘mensen kijken’.

Tienduizenden zagen we er passeren. Soms raadden we hun beroepen. “Ambtenaar.” “Temeier!” Een andere keer becommentarieerden we hun gezichten, die altijd op standje onweer leken te staan.

Als we te grof werden, zei een van ons: “Die mensen zien ons ook, hè”.

Dan keken we in de spiegeling van de winkelruit en lachten onszelf uit.

Twee muppets met een halve HEMA-worst.

PS. Morgen vier sterren in NRC!

(c) Jan Dijkgraaf

 

One thought on “HEMA-worst

  1. Herkenbaar. Doen dochterlief en ik ook.
    Het valt inderdaad op dat er maar bar weinig mensen lachen. Terwijl wij eigenlijk altijd pret hebben met z’n tweetjes (of drietjes, als manlief ook mee is).
    En ook wij zeggen regelmatig tegen elkaar “Misschien denken mensen die ons zien ook wel zo over ons.” En dan lachen we nog harder.

     

Comments are closed.